thanos

Ασημίνα Λαμπράκου μεταμορφώσεις γατάκι μου ήρθες κι εγώ σε ήξερα σκύλο που το καλοκαίρι ολόκληρο με δάγκωνε  και με πονούσε να μου δείξει πως με αγαπούσε στο παιχνίδι να με τραβάει  και πως...

εκδ ΜΕΛΑΝΙ Μπορώ να είμαι αλλιώς Καθώς απ’ το γυρτό μπαλκόνι τ’ ουρανού Κυλούσε ο ένας ήλιος μετά τον άλλον Ως την κορυφή της σηκωμένης μου μύτης Τις κορυφές...

Κι Όμως Κύκλος Απέραντος είνε ο ωκεανός Οι λύσεις άλυσος Των περιπλανώμενων σκέψεων Δέσιμο, των κρίκων Στην αύρα των υδάτων που κόπηκαν Με πέλεκυ σε ηλικία δένδρων Προτού προλάβουν των δηλητηρίων...

Πουριτανισµός Κάπου στο κέντρο του κρεβατιού µου, υπάρχει µια µαύρη τρύπα που οδηγεί στο µεσαίωνα. Αν πέσεις µέσα, συναντάς υπερήλικες νοµικούς µε µαύ- ρες τηβέννους να δουλεύουν νυχθηµερόν...

«Απλώνεσαι αέρας Κι όλο ρίχνεσαι Υγροποιώντας τα λίπασμα Ακούγοντας τον Λόρκα ‘’Οι ποιητές μισήθηκαν Όσο αγαπήθηκαν Φοβήθηκαν όσο Τους έχουν Φοβηθεί’’ Και όσο ξετινάζεσαι έρχεται πάλι...

Ο εξηντάρης χοντρός και φαλακρός ποιητής εκεί που έτρωγε στη Λέσχη της Ένωσης Γιουγκοσλάβων Συγγραφέων, ένα απριλιάτικο μεσημεράκι προς απόγευμα με μια σπάνια λιακάδα στο Βελιγράδι, αισθάνθηκε...

        Δομήνικος   Θεοτοκόπουλος       1 Περήφανος  ξεκίνησες  κι  ωραίος με  φλόγα που φωτά τα βήματά σου                                    2 και  λόγιασες  την  τέχνη  για  δικιά  σου, τι  αφέντρα,  πλάστρα,  η  φύση  σου  με  δέος προγκάει  το  κορμί , γιομάτοι  κλέος                        3 άγγελοι  μακροφτέρουγοι  σιμά  σου, γιοφύρι  ασκώνουν  για  σε  με  γονικά  σου.          4                    5 Ο  Φούλβιο,  ο  Ορτένθιο  ο  νέος υμνούν  χρώμα  και  φώς  στο  καβαλέτο, κι  έκπληκτοι  τινάζονται  οι  δασκάλοι,            6                                       7                    8 ο  Μέλντολλα,  ο  Τιτσιάνο,  ο  Τιντορέτο. Και,  συ  τρανέ  χορευταρά  με  γέλιο,          9 τη  Κρήτη  ανιστοράς,  και  μες΄ τη  ζάλη σέρνεις  συρτό,  και  πηδηχτό,  και  πεντοζάλη.

Εν ονόματι ζωή Τρέχουν οι λέξεις με ταχύτητα υποδόριου φωτός που πήρε τη θέση του αυτό αντί το αίμα και μες στις φλέβες των ονείρων μαγκώνεται το σύμφωνο, κομπιάζει το...

Α. Πλημμυρίσαμε Αλιάκμονες  Γέμισαν τα μάτια μας                                        κόκκινη λάσπη φερτή απ’ το Γράμμο ρίζωσαν τα πόδια μας                                        σε γέλια που πνίγηκαν κρεμάστηκαν οι πέστροφες                                         στα κλαδιά για...