thanos
ΝΙΚΟΣ ΣΦΑΜΕΝΟΣ,Δύο ποιήματα
ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ
λίγο πριν το μάθημα
ξεκινήσει
οι ηλιαχτίδες της άνοιξης
με δροσίζουν απ’ το κλειστό
παράθυρο
το τσιγάρο λιώνει
σήμερα δεν βρέχει και
ούτε κάτι σπουδαίο θα
συμβεί
-ποτέ δεν συνέβη-
οι φίλοι μου...
Μαίρη Κλιγκάτση, Πλευρικά
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Σε κάθε γιο
που γένναγε χάριζε κι από ‘να ασημένιο μήλο. Του το κρεμούσε με λεπτή κλωστή
απ’ το λαιμό. Κι έπειτα εξηγούσε:
Νά η
φωνή...
Νυχτερινές Απουσίες #13: Του Γιώργου Σαράτση
i.
Γυμνός στη γωνία τοίχου-κρεβατιού.
Παράθυρο ανοιχτό με δυο βασιλικούς στο περβάζι. Κουρτίνα σαν πανί ιστιοπλοϊκού
φουσκώνει ξεφουσκώνει. Μότσαρτ από παλιό βινύλιο. Οι άνθρωποι που λείπουν,
έλειπαν από...
Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Προσευχή στον θεό της άγνωστης οργής
Κύριε
των ενοχών και των προκαταλήψεων.
Στιβαρέ
εκδικητή.
Μισάνθρωπε.
Δε
ξέρω γιατί απόψε έχω την ανάγκη να σου μιλήσω.
Ίσως…
να’ ναι η μοναξιά…
…ίσως
η εγκατάλειψη… ίσως πάλι τα χρόνια που με...
Denise Jallais, ΠΟΙΗΜΑΤΑ -μτφρ. Κώστας Ριτσώνης
To σώμα μου μέσα στα μάτια
σου ανάβει πράσινα
μικρά στιλέτα
Αγαπάς τα μαλλιά και
τις γάμπες μου
την καρδιά και το
στόμα μου
Όμως εγώ δε θέλω πια
να μ’ αγαπάς...
Κατερίνα Λιαράκου, Τέσσερα ποιήματα (Α εμφάνιση)
ΣΤΑΣΙΜΟ
Σηκώθηκε, με το ισχνό της
άκρο πάτησε στο πάτωμα,
Όπως η βελόνα του διαβήτη
πατά στο χαρτί,
Προσπάθησε να υψωθεί στο
μηδενικό του ήλιου
Αλλά δεν έβρισκε χέρι να
τη μετεωρίσει.
θυμήθηκε...
ΕΞΩΣΤΗΣ #19:“Go down,Moses”του Ρομέο Καστελούτσι,στο Φεστιβάλ Αθηνών- κριτική παρουσίαση της Εφης Καλογεροπούλου
Κάθε παράσταση του είναι αισθητικό γεγονός.Οι σκηνικές του
συνθέσεις είναι μεγαλειώδεις,αποτελούν μια σύνθεση ήχων,εικόνων,φωτός υψηλής
δραματικής έντασης οπου οι λέξεις είναι
ελάχιστες, θα λέγαμε στοιχειώδεις.Με σπουδές σκηνογραφίας...
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΖΑΝΕΤΑΚΗΣ, τα ζώα της κυριακής (εκδόσεις ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ, Α ΕΚΔΟΣΗ, 1988)
Τ’ αμάξια
Μη βλέπετε τις νεκροφόρες
τ’ αμάξια μας προτιμούν με την ψυχή μας
σε σκοτεινές γωνιές μ’ ένα κορίτσι
μ’ ένα αγόρι μόνους μας
αναζητάνε εκείνη τη θλίψη...
Wilfred Owen, Δύο ποιήματα (μετάφραση: Αχιλλέας Κατσαρός)
Γλυκός και δίκαιος θάνατος*
Κυρτωμένες δυάδες, σαν αρχαίοι ζητιάνοι κάτω από σακιά,
Στραβοπόδηδες, βήχουμε όπως οι παλιόγριες, καταραμένοι εμείς
μέσα στη λάσπη
Κι όσο για τις φωτοβολίδες...
Σταμάτης Γκαβέτας, Απώλεια Προσώπου
«Άντε χάσου ρε αποτυχημένε σε βαρέθηκα , βαρέθηκα τη μιζέρια σου, είχε δίκιο ο πατέρας μου, δεν έπρεπε ποτέ να σε παντρευτώ» — «Σε...
