Νέα κυκλοφορία: Στάση Ποτάμι – Κωνσταντία, Σοφία Γουργουλιάνη
Νέα κυκλοφορία: Στάση Ποτάμι – Κωνσταντία, Σοφία Γουργουλιάνη
Αναγνώρισα την Κωνσταντία στα πρόσωπα πολλών γυναικών που κουβαλάει η μνήμη, φίλες και ερωμένες. Ήταν κομμάτια της στις ιστορίες που άκουσα από εκείνες, στις ανάσες τους μέσα, στα βλέμματα μέσα, στον ιδρώτα των κορμιών τους πάνω θρύψαλα δικά της. Στο χώμα που έμενε και στα δικά μου δάκτυλα όταν τις άγγιζα.
Οι τρεις Κωνσταντίες που μας αφηγούνται τις μικρές τους ιστορίες, (που θα μπορούσε να είναι και εξαρχής μία, ιδωμένη μέσα από διαφορετικά πρίσματα, σαν αντανακλάσεις του ίδιου προσώπου μέσα από έναν σπασμένο στα τρία καθρέφτη), γίνονται δεκατρείς και είκοσι τρεις και άπειρες τρεις μέσα από τις άλλες Κωνσταντίες που κουβαλάνε από τις περασμένες τους γενιές τις Κωνσταντίες που γεννάνε οι κόρες και οι γιοι τους, τις Κωνσταντίες που συναντάνε και τις Κωνσταντίες που ερωτεύονται, πολλαπλασιασμένες από την επιθυμία να βγάλουν από τη ρίζα τους φύλλα.
Και κάποτε βγάζουν φύλλα κι ανθίζουν και μοσχοβολάνε, αν όχι τον τόπο όλο, μοσχοβολάνε όμως τον μικρό τους κόσμο, όπως το άρωμα από φρεσκοψημένο καφέ την κουζίνα του σπιτιού τους.
Κι άλλοτε πάλι οι ρίζες κακοφορμίζουν και σαπίζουν εντός τους, σαν όνειρο που δεν βρήκε τον δρόμο για τον ήλιο, που κρύφτηκε βαθιά βαθιά σε σκοτάδι, που βυθίστηκε στη γη και ενώθηκε με το χώμα, αντί να ανέβει στο φως, γιατί από μόνο του είχε τόσο φως που το φοβήθηκαν σαν ήλιο μεσημεριάτικο καλοκαιριού δυνατό κι αδυσώπητο, όπως όταν αγαπάς ένα κορίτσι ενώ είσαι κορίτσι και δεν ξέρεις τι να το κάνεις τόσο φως και πώς να το κάνεις να μην σε κάψει από επιθυμία.
Σ’ αυτό το πηγαίο, βαθιά τρυφερό και υπέροχα ποιητικό κείμενο της Σοφίας Γουργουλιάννη, ανταποκρίθηκα κι εγώ πηγαία, γιατί δεν ξέρω να γράφω προλόγους. Ξέρω να γράφω μόνο αυτό που νιώθω. Και διαβάζοντάς το, γέμισα εικόνες και συναισθήματα. Όταν την ρώτησα για τι μιλάς, μου απάντησε για τις μικρές νίκες των γυναικών.
Και ναι, τις αναγνώρισα αυτές τις νίκες. Γιατί είναι νίκη να βρίσκεις χαρά μέσα στη μέρα σου. Είναι νίκη να χτίσεις στην άμμο αντί για κάστρα, στήθη και μόνο εσύ να το ξέρεις αυτό. Είναι νίκη να αναγνωρίσεις τα χαρακτηριστικά του κοριτσιού που κάποτε αγάπησες και μοιράστηκες τα αστέρια μαζί του, στο πρόσωπο άλλου κοριτσιού που αγαπάει κι αυτό ένα κορίτσι. Είναι νίκη να βρίσκεις ξανά κάποιον να χορεύεις μαζί του, έπειτα από απώλεια.
-Σταυρούλα Πετρέλλη, συγγραφέας*
Στοιχεία βιβλίου:
ISBN: 9786185928452
Αριθμός σελίδων: 56
Διαστάσεις: 20,5×13
Τιμή: 9,54
Επιμέλεια: Πέτρος Σκυθιώτης
Έτος έκδοσης: 2026
Είδος: Θέατρο
Δείγμα γραφής:
Είμαι μια γυναίκα μοντέρνα. Δηλαδή στα ρούχα. Φοράω
θέλω να πω. Πολύ μοντέρνα ρούχα. Θα με δεις δηλαδή να
ενσωματώνω κάθε νέα τάση της μόδας. Όχι όμως σαν ας
πούμε fashion victim. Αλλά σαν εμένα. Σαν δηλαδή. Να
έχω την ικανότητα. Να προσαρμόζω κάθε τάση της μόδας.
Στον εαυτό μου. Και να δημιουργώ έτσι ένα προσωπικό
στυλ. Μοναδικό. Φοράω ας πούμε καμπάνα παντελόνι με
κλος φούστα. Όχι όμως σαν τη μια μέρα να φοράω την
καμπάνα και την επόμενη την κλος φούστα. Αλλά μαζί.
Φοράω δηλαδή καμπάνα. Παντελόνι. Και από πάνω από
το καμπάνα παντελόνι. Κοτσάρω και τη φούστα. Την κλος
φούστα.
Ήθελα να δουλέψω στη μόδα. Όχι όμως σαν να σχεδιάζω
τα ρούχα, αλλά σαν να ντύνω. Τους πελάτες. «Κυρία μου,
σας φωτίζει το ροζ. Και να μην το φοβάστε, κυρία μου, το
ροζ με το κίτρινο. Με λίγο μαυρισματάκι θα σας πηγαίνει
μούρλια». Ή «η πένσιλ φούστα αναδεικνύει τόσο όμορφα
τα ψηλά σας πόδια».
Η Σοφία Γουργουλιάννη είναι απόφοιτος Νομικής με διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και δραστηριοποιείται ενεργά στον χώρο της συγγραφής και του θεάτρου. Έχει γράψει σενάρια για τις ταινίες μικρού μήκους Ιστορίες για ΧΩΡΙΣ ανθρώπους (2020) και Θεσσαλία 4Χ4 (2021). Θεατρικά της έργα έχουν παρουσιαστεί σε φεστιβάλ και θεατρικές σκηνές, όπως τα FAKE NEWS, IN MY HEAD, Ο ΜΠΑΜΠΑΣ, CELEBODY, Η Εποχή του Κυνηγιού και The Souvlaki Project. Έργα της διακρίθηκαν στο Τμήμα Πόντκαστ του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ενώ συμμετείχε και σε συγγραφικές περφόρμανς.
