Read with Pride: 14 βιβλία για τον Μήνα Υπερηφάνειας

Read with Pride: 14 βιβλία για τον Μήνα Υπερηφάνειας

Η Θράκα διαλέγει δεκατέσσερα (14) βιβλία από ΛΟΑΤΚΙΑ+ συγγραφείς της, με αφορμή τον Ιούνιο, Μήνα Υπερηφάνειας και την πρωτοβουλία Read With Pride. Ας μην ξεχνάμε οτι ο Ιούνιος είναι μήνας Ορατότητας, αλλά και τιμής και μνήμης των θυσιών και των αγώνων που προηγήθηκαν, όσο κι αυτών που έπονται, καταρχάς για την ασφάλεια των ΛΟΑΤΚΙΑ+ ατόμων σε κάθε επίπεδο, αλλά και για την αξιοπρέπεια και την ισότιμη θέση τους εντός της κοινωνίας, με ταυτόχρονη διεκδίκηση ικανοποίησης των σύγχρονων αναγκών τους.

1. Φωτεινή Τσέτογλου, αν συγκεντρωθώ στη μύτη μου, θα δυστυχήσω (2026)

Το Αν συγκεντρωθώ στη μύτη μου, θα δυστυχήσω είναι η πρώτη ποιητική συλλογή της Φωτεινής Τσέτογλου, αποτελούμενη στο σύνολό της από ποιήματα σε διαφορετικές φόρμες, άλλοτε ολιγόστιχα κι άλλοτε πιο εκταμένα και πεζόμορφα. Η φωνή της ωστόσο παραμένει ενιαία από την πρώτη ως την τελευταία σελίδα: ποιήματα γραμμένα με απευθυνση στο δεύτερο πρόσωπο, με την ποιητική φωνή να συμβουλεύει παρελθοντικές εκδοχές της, να συζητά με δυνητικές ερωμένες ή να προσεύχεται σε κάποιον Θεό. Χωρίς να φοβάται τα όρια της γλώσσας και της αντιγραμματικότητας, συνειδητά συγκροτεί ένα ποιητικό σύμπαν όπου η υποκειμενική οπτική καταλήγει να γίνεται καθολική, τα αντικείμενα και τα έμβια όντα (ανθρώπινα ή μη) εξισώνονται απέναντι στο βλέμμα, τοποθετώντας το ποιητικό γεγονός εκεί που η λογική και η σύνταξη καταστρατηγούνται.

-Ευσταθία Π.

Διαθέσιμο στην Πολιτεία: Αν Συγκεντρωθώ Στη Μύτη Μου, Θα Δυστυχήσω – Τσετογλου Φωτεινη – Βιβλιοπωλείο Πολιτεία
Διαθέσιμο στo Κομπραί: Αν συγκεντρωθώ στη μύτη μου, θα δυστυχήσω – KOMBRAI
Διαθέσιμο στις Ακυβέρνητες Πολιτείες: ΑΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΘΩ ΣΤΗ ΜΥΤΗ ΜΟΥ, ΘΑ ΔΥΣΤΥΧΗΣΩ – Ακυβέρνητες Πολιτείες
Διαθέσιμο στον Ιανό: ΑΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΘΩ ΣΤΗ ΜΥΤΗ ΜΟΥ ΘΑ ΔΥΣΤΥΧΗΣΩ – IANOS

     2. Αντώνης Μπογαδάκης, Ο περίπατος των δέντρων (2026)

Ο Περίπατος των Δέντρων δομείται μέσα από μία κυκλική ροή και χωρίζεται σε τρία τμήματα μιας ολόκληρης μέρας: οι πολύωρες νυχτερινές περιπλανήσεις ενός νεαρού άνδρα, που είναι και ο κεντρικός χαρακτήρας του βιβλίου, στο Πεδίο του Άρεως, οι συναντήσεις του με την υπέργηρη γειτόνισσά του την οποία βοηθά κι εξυπηρετεί για διάφορα θελήματα και το κομμάτι της μέρας όπου ο ίδιος βρίσκεται στο διαμέρισμά του συνήθως κοιμώμενος. Το βιβλίο έχει ως έναυσμα την έννοια της περιπατητικής τόσο ως μεθόδου παρατήρησης κι απόκτησης εμπειρίας, όσο κι ως εργαλείου ανάλυσης και εμβάθυνσης της σκέψης και της σεξουαλικότητας αλλά κι ως ενός τρόπου για την αναζήτηση μιας ηθικής της μέσης οδού. Υπό το πρίσμα αυτό ο συγκεκριμένος περίπατος δεν γίνεται με την ακραιφνή αριστοτελική έννοια αλλά παρουσιάζεται ως μια υπαρξιακή συνθήκη της οποίας η ηθική αγωνία προβάλλεται μέσα από την πάλη των κεντρικών χαρακτήρων ανάμεσα στην έλλειψη και την υπερβολή, τη φθορά και την αναγέννηση. Ο περίπατος κατανοείται ως μια ερωτική διαδικασία της οποίας τα μονοπάτια οδηγούν στην αλήθεια και τη σοφία.

Διαθέσιμο στην Πολιτεία: Ο Περίπατος Των Δέντρων – Μπογαδακης Αντωνης – Βιβλιοπωλείο Πολιτεία
Διαθέσιμο στo Κομπραί: Ο περίπατος των δέντρων – KOMBRAI
Διαθέσιμο στις Ακυβέρνητες Πολιτείες: Ο ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΤΩΝ ΔΕΝΤΡΩΝ – Ακυβέρνητες Πολιτείες
Διαθέσιμο στον Ιανό: Ο ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΤΩΝ ΔΕΝΤΡΩΝ – ΜΠΟΓΑΔΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ – IANOS

    3. Πολυξένη Φωτοπούλου, Σαν βουτιά σε άδεια πισίνα (2026)

Η ποιητική συλλογή «Σαν βουτιά σε άδεια πισίνα» είναι η πρώτη της Πολυξένης Φωτοπούλου. «Είμαστε περιπλανητές σε πόλεις», αυτή είναι η αίσθηση σε αυτή την εξαιρετική ποιητική συλλογή, όπου ζούμε μαζί με την ηρωίδα των ποιημάτων, σκηνές της Αθήνας και του Βερολίνου, αλλά και της ερωτικής σχέσης που έχει τελειώσει. «Ένα φθινόπωρο στο Βερολίνο /στο σοβιετικό πάρκο. /Εσύ κι εγώ /κίτρινα φύλλα στα πόδια του Λένιν», με αυτούς τους στίχους δίνει αδρά το κλίμα μιας συλλογής όπου στέκεται κριτικά και αντιδρά σε έναν κόσμο με κακοποιήσεις γυναικών, έναν νεοφιλελεύθερο, εκμεταλλευτικό κόσμο προνομίων, στον οποίο υπάρχουν πάντα έντονα τα αποικιοκρατικά στοιχεία και η κυριαρχία μιας αγοραίας αντίληψης των ανθρώπινων σχέσεων: «Ο μαύρος σαξοφωνίστας του U8 στη Rosenthaler Platz/ (…)/Λέει// Από που είσαι; /Θα γίνω διάσημος και θα βλέπουμε τα σκίτσα μου ε κ ε ί// δείχνει τις γιγαντοαφίσες του μετρό/ απεικονίζουν τέλεια επιχειρηματικά σχέδια/ τους καλούς μπάτσους του Βερολίνου/και επιτυχημένες ερωτικές συζεύξεις /της πολυδιαφημισμένης εφαρμογής ερωτικών συνευρέσεων// Του λέω// δεν ανήκουμε εκεί». Πάνω απ’ όλα όμως είναι η αίσθηση ενός εαυτού που θρυμματίζεται, κάνοντας μια βουτιά σε άδεια πισίνα, και γίνεται κομμάτια εσωτερικά, αναλογιζόμενος τον άνθρωπο που αγάπησε και πλέον δεν έχει, δίνοντας πολλούς στίχους ατόφιας ειλικρίνειας, πόνου και αξιοπρέπειας, επιβιώνοντας της μεγάλης απώλειας του έρωτα, προχωρώντας παρακάτω, αναπολώντας ωστόσο την «αχρονικότητα της αγκαλιάς» και κάνοντας εξομολογήσεις με γυμνή ειλικρίνεια: «το 194 δεν περνάει καθημερινές στη μία και είκοσι το πρωί/περπατάω προς το σπίτι/επιστρέφοντας από το ραντεβού/με τον τύπο/που έκλαιγα ενώ με έγλειφε/κι ενώ σκεφτόμουν τη δική σου γλώσσα». Μια βαθιά ανθρώπινη συλλογή που ονειρεύεται έναν άλλο, καλύτερο κόσμο και πενθεί τον χαμένο έρωτα.

-Νικόλας Κουτσοδόντης

Διαθέσιμο στην Πολιτεία: Σαν Βουτιά Σε Άδεια Πισίνα – Φωτοπουλου Πολυξενη – Βιβλιοπωλείο Πολιτεία
Διαθέσιμο στo Κομπραί: Σαν βουτιά σε άδεια πισίνα – KOMBRAI
Διαθέσιμο στις Ακυβέρνητες Πολιτείες: ΣΑΝ ΒΟΥΤΙΑ ΣΕ ΑΔΕΙΑ ΠΙΣΙΝΑ – Ακυβέρνητες Πολιτείες
Διαθέσιμο στον Ιανό: ΣΑΝ ΒΟΥΤΙΑ ΣΕ ΑΔΕΙΑ ΠΙΣΙΝΑ – ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ ΠΟΛΥΞΕΝΗ – IANOS

       4. Το Γκλαμ, Η αποτυχημένη διεθνής (2026)

Η «Αποτυχημένη διεθνής» είναι η πρώτη ποιητική συλλογή από Το Γκλαμ. Την συλλογή διαπερνά η κουήρ αίσθηση της αποτυχίας, ένα στοιχείο οικείο για ποιητικές φωνές της λοατκια+ κοινότητας στην Ελλάδα. Αυτή μπορεί να αφορά στις ερωτικές σχέσεις και άλλοτε ευρύτερα μια αίσθηση ανακολουθίας ως προς το κοινωνικά εννοούμενο ως σωστό και επιτυχημένο, καθώς λέει: «μου είπαν ότι μπορώ να γίνω τα πάντα/ κι έγινα μια αποτυχία/ ακούς, μπαμπά;/ περήφανα τεμπέλης/ ρουφηχτής ακολασιών», επικοινωνώντας έτσι ευρύτερα με την γενιά του και με τις μειωμένες προοπτικές που έχουν τα πιο ευάλωτα κοινωνικά άτομα εγχώρια, τα οποία βιώνουν συνακόλουθα ένα ψυχικό αδιέξοδο. Η γεωγραφία του βιβλίου είναι συχνά εσωτερική, οικιακή, συμπαρασύροντας στη δράση ακόμη και τα έπιπλα, «και δυο ερωτευμένα κομοδίνα/ απ’ τις αντίθετες μεριές του κρεβατιού/ που μάταια προσπαθούν να στείλουν κάλτσες,/ σώβρακα, αντισυλληπτικά, σακούλες για τον εμετό/ και διάφορα άλλα γλυκανάλατα που σκέφτονται τις νύχτες/ φλεγόμενα απ’ το πάθος», τα οποία γίνονται σημεία δηλωτικά της υπαρξιακής και πολιτικής αγωνίας του ατόμου που μιλάει, βιώνοντας μοναξιά και τη ματαιότητα της επικοινωνίας. Η φωνή στα ποιήματα νιώθει πως αδυνατεί ακόμη και να γράψει για την αποτυχία της, μια ευρύτερη αδυναμία που τη συνοδεύει ακόμα και όταν συμμετέχει στους συλλογικούς αγώνες για έναν άλλο καλύτερο κόσμο. Ωστόσο, από άκρη σε άκρη αυτό που γιορτάζεται στο βιβλίο είναι η σωματικότητα και ο ερεθισμός, αυτό που διαρρηγνύει την ασφυκτική ομαλότητα είναι η σεξουαλική ένωση ή η προοπτική της και ανάγεται σε ριζοσπαστική δύναμη και σε ανατρεπτική συνθήκη. Στο πνεύμα αυτό η «Αποτυχημένη διεθνής» είναι ένα βιβλίο που επιτυγχάνει να δώσει την αίσθηση αδιεξόδου της σύγχρονης κοινωνίας, αλλά είναι και εξαιρετικά επιτυχημένα ερεθιστικό, ερωτικό και τελικά ανθρώπινο.

-Νικόλας Κουτσοδόντης

Διαθέσιμο στην Πολιτεία: Η Αποτυχημένη Διεθνής – Το Γκλαμ – Βιβλιοπωλείο Πολιτεία
Διαθέσιμο στo Κομπραί: Η αποτυχημένη διεθνής – KOMBRAI
Διαθέσιμο στις Ακυβέρνητες Πολιτείες: Η αποτυχημένη διεθνής – Ακυβέρνητες Πολιτείες
Διαθέσιμο στον Ιανό: Αποτελέσματα αναζήτησης για Η αποτυχημένη διεθνής – IANOS

      5. Μάριος Παππάς, Ακριτικό (2026)

Δύο πολεμιστές, ένας Ακρίτης και ένας Άραβας, γνωρίζονται και ενώνονται και χωρίζουνε και μέχρι
να ενωθούνε ξανά περιστρέφονται μέσα στον χώρο και τον χρόνο. Εμπνευσμένο από τα
μεσαιωνικά έπη και τις ιπποτικές μυθιστορίες, μία ενιαία αφήγηση ενός κουήρ έρωτα που
απλώνεται μέσα στους αιώνες, από τις ερήμους τις Συρίας ως τα κανάλια της Βενετίας. Γραμμένο
σε δεκαπεντασύλλαβο αλλά και ελεύθερο στίχο έως και πεζό, ένα κείμενο που σαν τους
χαρακτήρες του διαπερνά την ιστορία σαν να ήταν διάσταση του χώρου. Μια σπουδή στα κενά που
έχουμε μέσα μας, τις χαμένες παιδικές ηλικίες, την πρώτη στοργή και την ζωή ως την συνεχή
προσπάθεια να την ξαναβρούμε. Μία καταγραφή του φόβου και της οργής ως σεισμικές δυνάμεις
που ξεκινούν από προφητεία και γίνονται πραγματικότητα που οδηγεί στον χωρισμό, και στον
θάνατο, και σε μια πόλη που φλέγεται.

Διαθέσιμο στην Πολιτεία: Ακριτικό – Παππας Μαριος – Βιβλιοπωλείο Πολιτεία
Διαθέσιμο στo Κομπραί: Ακριτικό – KOMBRAI
Διαθέσιμο στις Ακυβέρνητες Πολιτείες: ΑΚΡΙΤΙΚΟ – Ακυβέρνητες Πολιτείες
Διαθέσιμο στον Ιανό: ΑΚΡΙΤΙΚΟ – ΠΑΠΠΑΣ ΜΑΡΙΟΣ – IANOS

        6. Παναγιώτης Σ. Αντωνιάδης, έμελος (2025)

Στην πρώτη ποιητική του συλλογή, έμελος, ο παναγιώτης σ. αντωνιάδης κάνει μια καταβύθιση εξομολογητική στις πιο ενδόμυχες πτυχές της ζωής των κουήρ ατόμων. Εκκινώντας από την οικογενειακή ζωή, με ιδιαίτερη τόλμη και με αφετηρία του την ψυχαναλυτική σκέψη, τέμνει με ανεπιτήδευτο λυρισμό και αποδομεί την εικόνα του πατέρα, «και εσύ γιατί μου έμαθες τελικά να μοχθώ για την αγάπη σου;» του ομολογεί, απεικονίζοντας την δυσκολία που βιώνουν τα αρσενικά να εκφράσουν συναισθήματα κι έπειτα προχωρά σε μια θαρραλέα απεικόνιση της γυμνότητας των σωμάτων και τελικά της απόσπασης των γονέων από τους ρόλους τους, ώστε να τονιστεί η ένσαρκη ανθρώπινή τους υπόσταση, θυμίζοντας ποιήματα του Όσιαν Βουόνγκ. Το βιβλίο διατρέχει η σύγχρονη αγωνία του απομονωμένου ατόμου να ενωθεί με άλλο σώμα, η πάλη με τον εαυτό του, «δεν έμαθα ποτέ να ζω στα μέτρα που ορίζει η ψυχή μου», η ενσωμάτωση μιας αίσθησης αποτυχίας και η συνείδηση του λάθους που εγγράφεται στην ψυχή των κουήρ ατόμων από τα μικράτα τους, αλλά και η αγωνία των ορίων, ενός περιορισμού ακόμη και εγκλωβισμού σε ένα σκοτεινό κενό εντός του ίδιου μας του χώρου «το δωμάτιό της ήταν/ σκοτεινό ένα σχεδόν τετράγωνο με σκιές /ακαθόριστο στη γεωγραφία του κενού με όρια /απέραντα να φοβάται το χέρι να απλωθεί στο /απέναντι σκοτάδι». Με τον έμελο να είναι ακριβώς η κατάσταση που συνιστά το αντίθετο της ανεμελιάς, το κουήρ υποκείμενο διεκδικεί την ορατότητά του με έντονο, περίτεχνο και μαστόρικο λυρισμό, εκφράζει την σωματική του δίψα, το οικουμενικό συναίσθημα της απώλειας γονέων, αλλά και ερωτικών συντρόφων, παλεύοντας τα δικά του σκοτάδια, σε έναν κόσμο όπου θέλουν να «κρατιέται η καθεμία από το κορμί της/ βρεγμένη και τρεμάμενη στη μικρή σανίδα της ζωής της / που ίσα ίσα χωράει την εξάντληση και τις φιλοδοξίες της».

Νικόλας Κουτσοδόντης

Διαθέσιμο στην Πολιτεία: Έμελος – Αντωνιαδης Σ. Παναγιωτης – Βιβλιοπωλείο Πολιτεία
Διαθέσιμο στo Κομπραί: Έμελος – KOMBRAI
Διαθέσιμο στις Ακυβέρνητες Πολιτείες: ΕΜΕΛΟΣ – Ακυβέρνητες Πολιτείες
Διαθέσιμο στον Ιανό: ΕΜΕΛΟΣ – ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ – IANOS

      7. Βαγγέλης Κολώνας, Τα δάκρυα είναι γένους ουδετέρου (2025, επανέκδοσή)

Η Θράκα επανεκδίδει την επί χρόνια εξαντλημένη πρώτη συλλογή διηγημάτων, με ομοερωτικό περιεχόμενο, «Τα δάκρυα είναι γένους ουδετέρου», του Λαρισαίου ηθοποιού, σκηνοθέτη και συγγραφέα Βαγγέλη Κολώνα. Η συλλογή πρωτοκυκλοφόρησε το 1981, κάνοντας αίσθηση σε ανθρώπους των γραμμάτων και των  τεχνών της εποχής, όπως ο Μάνος Χατζηδάκις, ο Οδυσσέας Ελύτης και ο Λευτέρης Παπαδόπουλος. Τριάντα οχτώ διηγήσεις κάνουν το σώμα αυτού του βιβλίου, ιστορίες της παιδικής και εφηβικής ηλικίας όπου απεικονίζονται οι εμπειρίες αγοριών σε φτωχές οικογένειες της ελληνικής περιφέρειας και της πόλης. Σε όλες τις ιστορίες κοινός τόπος είναι η σεξουαλική αφύπνιση, κατά κανόνα με μεγαλύτερους άντρες, αλλά και συμμαθητές και μια ενδεικτική μαρτυρία των ηθών της εποχής. Έτσι υπαίτιος των σεισμών θεωρείται ένας σκύλος, με τις γυναίκες της γειτονιάς να αναφωνούν: «Γι’ αυτό γίνονται οι σεισμοί. Ακούς εκεί, αρσενικό σκυλί και να του κάνουν τη δουλειά άλλα σκυλιά!» κι άλλοτε βλέπουμε εικόνες πατεράδων να παρατούν την εφημερίδα Ακρόπολη για να βαρέσουν με τον ζωστήρα τους γιούς που δεν πήγαν στο κατηχητικό. Αλλού, βλέπουμε το μετεμφυλιακό κράτος να εκθέτει παιδιά σε σκληρές εικόνες εγκλημάτων των πολιτικών τους αντιπάλων και ταυτόχρονα μικρούς τερματοφύλακες να τρώνε γκολ εσκεμμένα για ένα βραδινό ραντεβού στο πρώτο βαγόνι με το αγόρι της αντίπαλης ομάδας. Η συλλογή διηγημάτων αυτή, με την ιστορική αξία, έρχεται αμέσως μετά την πρώτη εμφάνιση του κινήματος για τα δικαιώματα των λοατκια+ ατόμων στην Ελλάδα και αποτελεί μέρος ενός κύματος αξιόλογης ομοερωτικής πεζογραφίας της δεκαετίας του ογδόντα (Πρόδρομος Σαββίδης, Γιώργος Ιωάννου, Αλέξης Αρβανιτάκης, κτλ), που έχει αφήσει το στίγμα της στα ελληνικά γράμματα, αλλά και αποτελεί μαρτυρία μιας ολόκληρης εποχής.

-Νικόλας Κουτσοδόντης

Διαθέσιμο στην Πολιτεία: Τα Δάκρυα Είναι Γένους Ουδετέρου – Κολωνας Βαγγελης – Βιβλιοπωλείο Πολιτεία
Διαθέσιμο στo Κομπραί: Τα δάκρυα είναι γένους ουδετέρου – KOMBRAI
Διαθέσιμο στις Ακυβέρνητες Πολιτείες: ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΟΥΣ ΟΥΔΕΤΕΡΟΥ – Ακυβέρνητες Πολιτείες
Διαθέσιμο στο Belleville sin Patron: ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΟΥΣ ΟΥΔΕΤΕΡΟΥ – Belleville Sin Patron
Διαθέσιμο στον Ιανό: ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΟΥΣ ΟΥΔΕΤΕΡΟΥ – ΚΟΛΩΝΑΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ – IANOS

      8. Μαλαματή Μαρία Πετρίδου, Το στομάχι περιθάλπει ένα τοπίο (2025)

Ποιά είναι τα τοπία και τι συνιστά η περίθαλψη στην δεύτερη ποιητική συλλογή της Μαλαματής Μαρίας Πετρίδου, «Το στομάχι περιθάλπει ένα τοπίο»; Στο βιβλίο δηλώνεται σαφώς: «Ακολουθώ πιστά /τις ανθρώπους /που κάτω από τα μάτια τους κουβαλάνε βυθό /γιατί με οδηγούν /σ’ ένα σημείο /που γίνεται πάντα κάτι καινούργιο».  Οι γυναίκες πρωταγωνιστούν στα ποιήματα της Μαλαματής με τον βυθό τους, και ανατρέπουν, ανασυστήνουν τον κόσμο, δίνουν πάντα το καινούργιο με την φυγή τους σε ένα κόσμο ονείρου, χωρίς ωστόσο να αποφεύγεται να δοθεί καθαρά και μια εικόνα της σκληρής σύγχρονης κοινωνικής πραγματικότητας που χρειάζεται να δούμε. «Σε εκείνο το όνειρο /ήσουν ανακουφιστική και έμοιαζες με ολότητα /Μου μαγείρευες κέικ/ αλλά πετούσες μέσα στο μπολ τα αυγά μας σπασμένα /κι εγώ με το καλάμι μου /προσπαθούσα να ψαρέψω τα τσόφλια», μας λέει και οι γυναίκες της συλλογής της ταξιδεύουν μέσα από την αναζήτηση και τη διεκδίκηση της φροντίδας, της ανάγκης για την περίθαλψη της μιας από την άλλη, της συνύπαρξης τους, της θαλπωρής του γυναικείου έρωτα και της πολύτιμής του οικειότητας, όπως φαίνεται εδώ: «Θα χαϊδεύω τις γάτες σου /θα διαβάζω τα βιβλία σου». Πιστές, ερωτευμένες, με τη ζεστότητα και την ανθρωπιά τους, μαθαίνουν να επιβιώνουν σε μια δύσκολη εποχή, σε έναν κόσμο εχθρικό, αλλά έχει η μια την άλλη. «Στο παγκάκι στην οδό Σπετσών /ένας κορμός δίπλα σε κάδους ανακύκλωσης /μου μαθαίνει να προσπαθώ», μας λέει η πρωταγωνίστρια του ποιήματος, και προσπαθεί, διδάσκεται την υπομονή, αναζητά την ασφάλεια, την υπέρβαση, λέγοντας: «Μπορεί να υπάρχει /ένας τρόπος να απλώσω το χαλί μου στη μέση ενός ωκεανού». Τελικά δίνει στον αναγνώστη την ελπίδα για έναν ομορφότερο κόσμο, αυτόν που πλάθεται όταν τα ανθρώπινα πλάσματα πλησιάζουν το ένα το άλλο, όταν εκτοξεύουν τη φαντασία τους  και δεν είναι άλλος από την ίδια την ποίηση, αφού: «η φροντίδα /θα στέκεται σ’ ένα παγκάκι απέναντι απ’ τη σιωπή». Η σιωπή είναι ο προνομιακός χώρος του ποιήματος και το βιβλίο της Μαλαματής  μια σπουδαία και δουλεμένη συλλογή ποιημάτων.

-Νικόλας Κουτσοδόντης

Διαθέσιμο στην Πολιτεία: Το Στομάχι Περιθάλπει Ένα Τοπίο – Πετριδου Μαλαματη-μαρια – Βιβλιοπωλείο Πολιτεία
Διαθέσιμο στo Κομπραί: Το στομάχι περιθάλπει ένα τοπίο – KOMBRAI
Διαθέσιμο στις Ακυβέρνητες Πολιτείες: ΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΠΕΡΙΘΑΛΠΕΙ ΕΝΑ ΤΟΠΙΟ – Ακυβέρνητες Πολιτείες
Διαθέσιμο στο Belleville sin Patron: ΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΠΕΡΙΘΑΛΠΕΙ ΕΝΑ ΤΟΠΙΟ – Belleville Sin Patron
Διαθέσιμο στον Ιανό: ΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΠΕΡΙΘΑΛΠΕΙ ΕΝΑ ΤΟΠΙΟ – ΠΕΤΡΙΔΟΥ ΜΑΡΙΑ ΜΑΛΑΜΑΤΗ – IANOS

      9. Χρηστίνα Καλλιρρόη Γαρμπή, Μαζιμόνες (2024)

Στη δεύτερη ποιητική της συλλογή «μαζιμόνες», η Χρηστίνα Καλλιρρόη Γαρμπή εξετάζει ζητήματα σχεσιακότητας των θηλυκών υποκειμένων, το οικείο, αυτό το παράδοξα περίπλοκο και αντιφατικό της συνύπαρξης των ανθρώπων, κυρίως ερωτικής. Αναφέρει: «Να γίνω /πέτρα /ακίνητη/ πάνω σε κάτι που κινείται». Αυτό που κινείται είναι το καθημερινό, η συνεχόμενη και διαρκής κίνηση της κοινωνίας. Το ποιητικό υποκείμενο περιγράφει τον χώρο της συνύπαρξης, κυρίως εσωτερικό, το σπίτι όπου τα πλάσματα της αφήγησης ζουν την κοινή ζωή τους, αλλά και την νέα οικογενειακότητα μεταξύ ομόφυλων γυναικών, κι εδώ κυριαρχεί, θα λέγαμε, η συχνά αναφερθείσα στα ποιήματα συνθήκη του ήρεμου. Αυτή η οικογενειακότητα συνιστά ταυτόχρονα μια ριζοσπαστική αμφισβήτηση των κυρίαρχων βεβαιοτήτων και κοινωνικών μοντέλων, «Κι όσο για την Ακρόπολη //απ’ όπου και να την κοιτάζω //μοιάζει με μισογκρεμισμένη οικογένεια /που προσπαθούμε να ξεχάσουμε». Το αστικό περιβάλλον στο οποίο ζει το ποιητικό υποκείμενο, η Αθήνα, είναι έντονα ταξική, αλλά και πλήρως παραδομένη στους τουρίστες της,  «Οι τουρίστες κατεβαίνουν /απ’ τα κόκκινα και μπλε λεωφορεία /σαν ασθένεια». Μέσα στην ισορροπημένη και ψύχραιμη ποίηση της Γαρμπή υπάρχει η αγκαλιά, το όνειρο, η ανάγκη για ευχαρίστηση, η μνήμη, αλλά και η αναγνώριση της σωματικότητας του γυναικείου κορμιού, η σάρκωση του και ο επανανθρωπισμός του, κόντρα στην επιβολή των κοινωνικών ρόλων, των υποχρεώσεων και των ηθικών αντιλήψεων που επιβάλλονται από την πατριαρχία. Μέσα σε όλο το βιβλίο εκφράζονται ρητά οι ανθρώπινες ανάγκες για ζέστη, για μάνα, για το άλλο της πραγματικότητας, μια αλλιώτικη ζωή, όπου «το τώρα να είναι πιο πολύ», όπως και η εργασιακή συνθήκη, η εκμετάλλευση και η βία στον εργασιακό χώρο, που κάνουν το ποιητικό υποκείμενο να νιώσει πως «Σκέφτεσαι ότι είσαι εντάξει /Πιο πολύ όμως νιώθεις φρούτο /που σαπίζει /κάτω κάτω /στο καφάσι». Πάνω απ’ όλα όμως, είναι ένα βιβλίο που προτάσσει την ανάγκη για ένωση, στην εποχή των αδιαχείριστων ατομικών τραυμάτων και της φυγής, και τολμά να ονειρευτεί το: «Αντί να κλείνουμε τις σχέσεις /θα κλείνουμε τις λύπες».

-Νικόλας Κουτσοδόντης

Διαθέσιμο στην Πολιτεία: Μαζιμόνες – Γαρμπη Χρηστινα-καλλιρροη – Βιβλιοπωλείο Πολιτεία
Διαθέσιμο στo Κομπραί: Μαζιμόνες – KOMBRAI
Διαθέσιμο στις Ακυβέρνητες Πολιτείες: Μαζιμόνες – Ακυβέρνητες Πολιτείες
Διαθέσιμο στο Belleville sin Patron: ΜΑΖΙΜΟΝΕΣ – Belleville Sin Patron
Διαθέσιμο στον Ιανό: ΜΑΖΙΜΟΝΕΣ – ΓΑΡΜΠΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ – ΚΑΛΛΙΡΟΗ – IANOS

       10. Νικόλας Κουτσοδόντης, Ίσως φύγεις στο εξωτερικό (2024)

«Το ταξίδι λοιπόν των δύο εραστών αυτής της συλλογής ξεκινά στη Μόσχα του 1926, ο Μπένγιαμιν φορά μάλλινο σακάκι και διαβάζει κάτω από την κορνίζα του Λένιν. Θα παρεμβληθούν άλλα τοπία και άλλοι τόποι, άλλος χρόνος και άλλοι άνθρωποι, στην παραλία της Θεσσαλονίκης στις τρεις τα ξημερώματα, στην Αίγινα με κομμένο το ρεύμα στο λιμάνι, στην Άνδρο με τα παλιά σεντούκια της γεμάτα ιστορίες ανθρώπων, στη Λευκωσία με την πίτα που έχει μαύρα σημεία επάνω της, καμένα σαν έδαφος, στο Ζάγκρεμπ σε μια μοναχική κουκέτα τρένου, στη Λουμπλιάνα όπου η γενιά με τις σημαίες και τα παρτιζάνικα τραγούδια και τους κόκκινους δρόμους έχει χαθεί, σκηνικά όλα για να ξετυλίξει μία προσωπική και ταυτόχρονα μία καθόλου προσωπική ανθρώπινη ιστορία που διατρέχει όλη τη συλλογή.(..) Οι αναφορές του Κουτσοδόντη σε επαναστάτες όπως για παράδειγμα ο Ζαμπόνι που δολοφονήθηκαν άγρια αλλά και σε ολόκληρα κινήματα όπως οι Σπαρτακιστές που οι ηγέτες τους εξοντώθηκαν από τους εθνικιστές στη Γερμανία, εντείνει τον καθολικό, αγωνιστικό και ταξικό χαρακτήρα της συλλογής.(…) Μαμά έφερα τελικά κάποιον στο σπίτι./πάει πέρασε τώρα/η αγάπη μας ήταν για σύντομη απόσταση. Έτσι τελειώνει το ταξίδι αυτής της συλλογής, έτσι τελειώνει η ερωτική ιστορία, όπως όλα τελειώνουν συνέχεια και επαναληπτικά. Όμως οι τελικοί στίχοι του τελευταίου ποιήματος είναι:Έφερα τελικά κάποιον σπίτι μαμά/ μαμά/ απόκτησα πλέον σπίτι/ και πάλι φεύγω. Γιατί τελικά το σπίτι του ποιητή είναι η ποίηση και το ταξίδι του πάντα θα συνεχίζεται».

-Χλόη Κουτσουμπέλη

Διαθέσιμο στην Πολιτεία: Ίσως Φύγεις Στο Εξωτερικό – Κουτσοδοντης Νικολας – Βιβλιοπωλείο Πολιτεία
Διαθέσιμο στo Κομπραί: Ίσως φύγεις στο εξωτερικό – KOMBRAI
Διαθέσιμο στις Ακυβέρνητες Πολιτείες: Ίσως Φύγεις Στο Εξωτερικό – Ακυβέρνητες Πολιτείες
Διαθέσιμο στο Belleville sin Patron: ΙΣΩΣ ΦΥΓΕΙΣ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ – Belleville Sin Patron
Διαθέσιμο στον Ιανό: ΙΣΩΣ ΦΥΓΕΙΣ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ – ΚΟΥΤΣΟΔΟΝΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΣ – IANOS

       11. Νικόλας Κουτσοδόντης, Χαλκομανία (2024, επανέκδοση)

Η Χαλκομανία του Νικόλα Κουτσοδόντη, όπως τουλάχιστον την διάβασα, είναι μια χαρτογράφηση του αστικού τοπίου της παιδικής μας ηλικίας, που επαναστατεί στις επενδύσεις της ενηλικίωσης με τα κεφάλαια του φορμαλισμού. Στέκει ανάμεσα σε έργα άλλων σύγχρονων ποιητών που συγγενεύουν μέσα από την οπτική του παιδικού ρεαλισμού, που προκύπτει ως άμβλωση από τον κόλπο του υπερρεαλισμού, αρνούμενος την αυστηρότητα της πατρότητάς του, προσεγγίζοντας δε την μητρότητα του ρεαλιστικού πόνου. Ο παιδικός ρεαλισμός κινείται αναγιγνώσκοντας την γλώσσα του περιβάλλοντός του, το οποίο πολλές φορές σχεδόν ταυτίζεται με το σώμα του, κάνοντας την διαδρομή να φαίνεται η ίδια και η ίδια: μέσα στην πόλη του Κουτσοδόντη παρόν, παρελθόν και μέλλον συμπλέκονται στις γωνίες των οδών, αναιρώντας τελικά τον ρεαλιστικό χρόνο για να εγκαθιδρύσουν τον συναισθηματικό, τον τρόπο δηλαδή που ο ψυχισμός δομεί τον εμπειρικό τόπο με κριτήριο την ηδονή και τον πόνο. Έτσι παλιότερες εμπειρίες, αλλά ευχάριστες, φαίνονται κάποτε εγγύτερες, ενώ άλλες πιο σύγχρονες, αλλά επίπονες, εκτοπίζονται, όπως συμβαίνει και στην ψυχική δομή ενός παιδιού. Ταυτόχρονα, τα ποιήματα της συλλογής μοιάζουν, θα ‘λεγα, με ενήλικες που επιστρέφουν στις γειτονιές που έζησαν ως παιδιά. Έτσι, την τελευταία στιγμή η γνώση γλιτώνει από τον έλεγχό τους, διαχωρίζοντας τον εαυτό της ως σκιά από το φως, προσδίδοντας την διάσταση του ρεαλισμού στον τόπο:

Θ’ αφήσω στην γριά ζητιάνα το βαπτιστικό μου κουστουμάκι
να σκουπίσει με δαύτο το όπλο
που θα κροταλίσει πριν το αυριανό χαμόγελο.

-Αλέξανδρος Τιχομίρ

Διαθέσιμο στην Πολιτεία: Χαλκομανία (έκδοση 2024) – Κουτσοδοντης Νικολας – Βιβλιοπωλείο Πολιτεία
Διαθέσιμο στις Ακυβέρνητες Πολιτείες: ΧΑΛΚΟΜΑΝΙΑ – Ακυβέρνητες Πολιτείες
Διαθέσιμο στο Belleville sin Patron: ΧΑΛΚΟΜΑΝΙΑ – Belleville Sin Patron
Διαθέσιμο στον Ιανό: ΧΑΛΚΟΜΑΝΙΑ – ΚΟΥΤΣΟΔΟΝΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΣ – IANOS

         12. Σπύρος Χαιρέτης, Ο γοργόνος και άλλα πλάσματα (2023)

        13. Νόα Τίνσελ (Κάλφα, Βάγια), Μακάρι να το είχα κάνει νωρίτερα (2023)

      14. Νικόλας Κουτσοδόντης, Μόνο κανέναν μη μου φέρεις σπίτι (2021)

«Ένιωσα πως, παρ’ όλ’ αυτά, κατά μία ειρωνεία της γραφής, ο ίδιος αναμετράται με μεγαλύτερη μανία με τις αλλοτριωτικές συνέπειες της καπιταλιστικής επισφάλειας που ζούμε, όταν γίνεται βαθιά προσωπικός, τη στιγμή που ο έρωτας μας δεν έχει «μήτε των αυτοκινήτων τα φτερά», όταν «δεν λέει να φτάσει το άγγιγμα μήτε / στον προαύλιο χώρο του τυχαίου», τότε είναι που τίθεται στο στόχαστρο η απομόνωση, η περιθωριοποίηση, οι πλαστικές ταυτότητες και οι ταξικές διαιρέσεις ενός συστήματος καταλήστευσης υπεραξίας που θέλει τον άνθρωπο αποξενωμένο και εύκολα καταναλώσιμο ως εμπόρευμα.

Και είναι εκεί που τα ποιήματα του Κουτσοδόντη δεν σιωπούν, δεν αποδέχονται, αλλά φαντάζονται, φαντάζονται να σου «μαθαίνουν γεύση» να σου φιλούν «τις σάλτσες απ’ τα χείλη», να σε σκεπάζουνε να μην κρυώνεις, και σε φιλούν και σε σκεπάζουν καλύπτοντας δέρμα-δέρμα το κενό, έστω και με φωνή μπλαβιά. Γιατί η ποίηση του Κουτσοδόντη σωματοποιείται διαρκώς με επίκεντρο την επιθυμία, και έτσι αγωνίζεται: «και από τους πόρους της γροθιάς μου / βγαίνουν συνθήματα σοσιαλιστικά». Ταυτόχρονα συγκεκριμενοποιείται διαρκώς σε σχέση πάντα με το άλλο, μέσα από τόπους γνώριμους και πρόσωπα που μοιάζουν με απτά, καταφέρνοντας με έναν κλεισμένο στην παλάμη λυρισμό και έναν ρυθμό ανεπαίσθητο –μα υπαρκτό– να μένει δυϊκή, ακόμη και όταν στέκει μόνη. Και πάλι αγωνίζεται»

Άκης Παραφέλας

Διαθέσιμο στην Πολιτεία: Μονο Κανεναν Μη Μου Φερεις Σπιτι – Κουτσοδοντης Νικολας – Βιβλιοπωλείο Πολιτεία
Διαθέσιμο στις Ακυβέρνητες Πολιτείες: ΜΟΝΟ ΚΑΝΕΝΑΝ ΜΗ ΜΟΥ ΦΕΡΕΙΣ ΣΠΙΤΙ – Ακυβέρνητες Πολιτείες
Διαθέσιμο στον Ιανό: ΜΟΝΟ ΚΑΝΕΝΑΝ ΜΗ ΜΟΥ ΦΕΡΕΙΣ ΣΠΙΤΙ – ΚΟΥΤΣΟΔΟΝΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΣ – IANOS