Νέα κυκλοφορία: Μηνολόγιο, υφαίνοντας θραύσματα, Γιούλη Βολανάκη
Νέα κυκλοφορία: Μηνολόγιο, υφαίνοντας θραύσματα, Γιούλης Βολανάκη
Ο τίτλος της νέας ποιητικής συλλογής της Γιούλης Βολανάκη, Μηνολόγιο: υφαίνοντας θραύσματα, λειτουργεί ήδη ως ένα πρώτο ποιητικό και φιλοσοφικό κλειδί ανάγνωσης. Το «μηνολόγιο» παραπέμπει αφενός στη χρονική κυκλικότητα, στη διαδοχή των μηνών, των εποχών, των επαναλήψεων της ζωής, αφετέρου όμως αποκτά εδώ τον χαρακτήρα ενός υπαρξιακού αρχείου μνήμης και απώλειας. Δεν είναι τυχαίο ότι στο καταληκτικό σημείωμα η ίδια η ποιήτρια αποκαλύπτει πως το βιβλίο θα μπορούσε να έχει ως υπότιτλο «ως εμπόδιον της λήθης». Έτσι, ήδη από τον τίτλο, η ποίηση εμφανίζεται ως πράξη αντίστασης απέναντι στη φθορά, μια προσπάθεια διάσωσης όσων κινδυνεύουν να βυθιστούν στο σκοτάδι της λήθης.
Η συλλογή οργανώνεται γύρω από τις έννοιες του ρήγματος, του θραύσματος και της ασυνέχειας. Οι τρεις βασικές ενότητες, «Το ράγισμα», «Αυτό που επέρχεται», «Το χάσμα της πληγής», συγκροτούν μια ποιητική γεωγραφία τραύματος. Δεν είναι τυχαίοι προφανώς οι ίδιοι οι τίτλοι των ενοτήτων. Το «Ράγισμα» παραπέμπει στη στιγμή της πρώτης θραύσης, της διακοπής της κανονικότητας και της υπαρξιακής ρωγμής· το «Αυτό που επέρχεται» μετατοπίζει το βλέμμα προς μια αίσθηση αναμονής, ιστορικής και προσωπικής εκκρεμότητας, προς κάτι που πλησιάζει απειλητικά αλλά και μεταμορφωτικά· ενώ «Το χάσμα της πληγής» οδηγεί στην πλήρη αποκάλυψη του τραύματος, ατομικού και συλλογικού. Οι τίτλοι αυτοί λειτουργούν σχεδόν αφηγηματικά, σαν διαδοχικά στάδια μιας ποιητικής διαδρομής από τη θραύση προς τη συνειδητοποίηση και την επώδυνη μνήμη. Ακόμη και ο ίδιος ο τίτλος της συλλογής, Μηνολόγιο: υφαίνοντας θραύσματα, συμπυκνώνει αυτή τη διττή κίνηση: από τη διάλυση προς την προσπάθεια επανασύνθεσης του βιώματος μέσω της γραφής.
– Τζίνα Καρβουνάκη
Στοιχεία βιβλίου:
ISBN: 9786185928483
Αριθμός σελίδων: 80
Διαστάσεις: 13Χ20,4
Τιμή: 10,60
Έτος έκδοσης: 2026
Είδος: Ποίηση
Δείγμα γραφής:
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ ■
Μνήμη Aλέκου Λύτρα
ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ
Συνάντησα
σ’ ένα καφενείο φανταστικό,
της νιότης μου
[ ανάμεσα φθινοπωρινής κι εαρινής,
στην ισημερία μιας πέμπτης εποχής ]
τον Αλέκο και τη Μυρτώ
αγαπημένους φίλους, δυνατά μυαλά.
Θέμα συζήτησης
ατέρμονης και παθιασμένης,
η αστική δημοκρατία
η πάλη τάξεων και φύλων
η πολύριζη κρίση
η ευαίσθητη επί γης ισορροπία.
[ Εκείνος
πλέον απών.
Εκείνη
χωρίς τον σύντροφο
που επί χρόνια έψαυαν μαζί
μιαν εκδοχή άμεσης δημοκρατίας,
με βάση τη μέθοδο του άρα, του Σχολείου της θάλασσας:
…ελευθερία δεν είναι να κινείσαι ανεμπόδιστα
στο πεδίο που σου έχει δοθεί.
Να διευρύνεις αυτό το πεδίο και δη
κατά τη διάσταση της αναλογίας των αισθήσεων,
αυτό είναι.
Διαθέτοντας καινούργιες μονάδες
για τη μέτρηση του κόσμου. ]
Ξύπνησα στην Κρήτη
με ραγισμένο πόδι.
Στη Βουλή,
η Δημοκρατία ξανά
με ραγισμένο το φτερό.
[ Τι ανάρμοστη σύγκριση,
θα πείτε δικαίως.
Πράγματι, μοιάζει άτοπη.
Κι όμως, κι όμως… ]
Έκτοτε [ άνθρωποι και θεσμοί ]
ζούμε τη διακύβευση όλων.
Κι εμμένουμε στην εγρήγορση
επειδή κατάδηλο πως
απώλειες και ασυνέχειες
ορίζουν το νέο σώμα μας.
Η Γιούλη Βολανάκη είναι μέλος του Δικτύου γυναικών συγγραφέων κατά της βίας και των γυναικοκτονιών η φωνή της και της ΕΣΗΕΑ. Έχει εκδώσει αφηγήματα (ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΑΛ του ΧΗΜΙΣΤΗ, 2016) και ποίηση (ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ, 2003, και ΛΟΓΟΣ ΚΟΣΜΟΥ ΣΚΙΑ Μνήμη Κώστα Αξελού, 2015). Συμμετέχει σε συλλογικές πρωτοβουλίες και σε εικαστικές εκθέσεις με οπτική ποίηση. Συνεργάζεται με εκδοτικούς οίκους στην επιμέλεια βιβλίων.
