Μαρία Δουκάκη – Σφυρί
106
Σφυρί
Αγγίζω το τίποτα με τα δάχτυλά
μου,
καθώς τα χτυπάω ρυθμικά
για να εθιστούν τα νεύρα
σ’ αυτόν το ρυθμό.
Το κρατάω εδώ και καιρό στα
χέρια μου,
το κοιτώ, το περιεργάζομαι,
ενώ απεργάζομαι προσεκτικά
το πέσιμό του από τα χέρια μου.
Κι αυτό ένα άλλο τίποτα θα
συναντήσει.
Εγώ μένω με άδεια χέρια
να κοιτώ μπροστά μου το σφυρί
που συνεχίζει να χτυπά, κι αυτό
ρυθμικά,
την πρόκα βαθιά μέσα στο
στήθος μου.