«Σαν γλιστράνε οι φόβοι» Δεν ξέρω πώς να κρατήσω ένα βιβλίο στα χέρια μου Οι σκιές που αφήνει στο βλέμμα με τρομάζουν Ιδρώνουν τα ακροδάχτυλα και οι φόβοι τις λευκές του σελίδες λερώνουν Τρέχουν να με αποφύγουν οι λέξεις σκορπώντας λάθη και παραλείψεις Μικραίνουν τα γράμματα Τις νύχτες ξαπλώνω πάνω του όπως τα όνειρα στις αναπνοές των εραστών που λησμονήθηκαν Κάθε ξημέρωμα το καθαρίζω από τα σάλια της νύχτας Για ακόμα μια φορά το πρόδωσα Πριν το φινάλε ο συγγραφέας στο άγνωστο με χαρίζει Δεν μαθαίνω ποτέ πώς να κρατάω έναν άνθρωπο στην καρδιά μου.