Η δεύτερη ποιητική συλλογή του Σωκράτη Καμπουρόπουλου, Νερό, αποτελείται όπως και η προηγούμενή του, Μετείκασμα, από υλικό επεξεργασμένο σε βάθος χρόνου. Κυρίαρχο γνώρισμα του ποιητή είναι η αφήγηση μέσω υπόρρητων στιγμιοτύπων/εικόνων, χωρίς εκφραστικά στολίδια, μέσα από τη λιτότητα και τη γυμνότητα του λόγου και τη δυναμική του ελάχιστου («η κυριολεξία του ποιητικού μηνύματος είναι ολιγόλεξη˙η ρητή σχέση του μέγιστου με το ελάχιστο μπορεί να εκθρέψει το περιεχόμενο στην ολότητά του˙ η ποιητική του Καμπουρόπουλου είναι ένα παλίμψηστο χαμηλών τόνων», έγραψε για το Μετείκασμα ο Β. Ρούβαλης).

#Η πρώτη ενότητα του βιβλίου, με τίτλο Noctiluca (επιστημ. επίθετο για ζωικά είδη που φωσφορίζουν τη νύχτα, ιδίως μέσα στο νερό) συνδέει φευγαλέα στιγμιότυπα που αφορούν τον έρωτα, την περιπλάνηση, την απώλεια του πατέρα, τον θάνατο, το βίωμα ενός παιδιού, κλπ. ενωμένα με μια αλληλουχία «εικόνων-σε-κίνηση».

#Στη δεύτερη ενότητα, Ημερολόγιο διακοπών, η επιστροφή σ’ ένα χωριό της ελληνικής υπαίθρου παρουσιάζεται με διαταραγμένη μνημονική ροή, εστιάζοντας στο στοιχείο της απώλειας.

#Η τρίτη ενότητα, Πράξεις του βλέμματος, αντλεί την έμπνευσή της από τις εργασίες του Τζον Μπέργκερ, του Τζιμ Μόρισον και του ψυχολόγου Ρούντολφ Αρνχάιμ για τη λειτουργία της όρασης. Με μανδύα την «αγωνία» της πρωτοπρόσωπης – δευτεροπρόσωπης αφήγησης, η αμφιβολία για την επιτελεστικότητα του βλέμματος μετατρέπεται σε θεμελιώδη αμφιβολία για τη γνησιότητα του βιώματος.

#Τέλος η τέταρτη ενότητα, με τίτλο Αντιλεξικό (με την παρεμβολή ποιημάτων για την καταστροφή του περιβάλλοντος ή τη γενοκτονία στη Γάζα), μέσω της ψευδούς αλφαβητικής οργάνωσης όρων για τη συγγραφή (… Λέξεις για το Εφήμερο, Λέξεις για τη Νύχτα, Λέξεις για το Νερό, κλπ.), αναπτύσσονται συνθέσεις με αφηρημένο συνειρμικό/λυρικό χαρακτήρα («οι λέξεις, επειδή είναι γυμνές, δημιουργούν εικόνες», σχολίασε ο Γ. Συμπάρδης – με λυρισμό «που δεν αφυδατώνεται, ούτε μπουκώνει», έγραψε ο Γ. Βέης).

Η λειτουργία του βλέμματος συνέχει όλο το βιβλίο, με στίχους όπως:

σαν σπαθί που κόβει χωρίς να κόβει
σαν φως που φέγγει χωρίς να βλέπει
(σελ. 24)

κι αμέσως μετά:

στο γραφείο τελετών με πανσέληνο
που δεν βλέπεις
(σελ. 25)

Μέρος της συλλογής γράφτηκε σε α’ μορφή στα αγγλικά.

-Σωκράτης Καμπουρόπουλος