Αντώνης Μπουντούρης, Εβδομάδα των παθών

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ

Στην πλατεία σύντοιχα

σέρνεται και πάλι μιά Σκιά.

Ψηλή

με πετρωμένη χούφτα.

Οι μυροφόρες χωνεμένες στους αιώνες

χαμογελούν πικρά.

Αγκαλιασμένες με καρφιά

κι ερωτευμένες μ΄ένα ξόδι που γλυστρά

στο ψύχος της συνήθειας.

Γυμνές απο εγκώμια

μ΄αυθεντικές στον πόνο.

Εκεί στο τέλος της πομπής

η Μάνα.

Στον κόρφο της βαθιά θρηνεί

ζεστός κι απορημένος

ο αληθινά Εσταυρωμένος εαυτός μας.