Και ποια η ιστορία λοιπόν αυτού του ποιητικού βιβλίου; Είναι ένα
«λαβ στόρι», ένα «παραμύθι ενηλίκων», όπως αποκαλύπτει η Λίλλη
σε συνέντευξή της; Στο ερώτημα τι προσφέρει το βιβλίο της Λίλλη
στην ερωτική ποίηση είναι τη δυνατότητα με αρχετυπικά εργαλεία
να άρει τη μονολογικότητα, την ατομική θλίψη και τη μοναξιά του
έρωτα, την εγωτική ακόμα διεκδίκησή του Άλλου και να υμνήσει το
σμίξιμο, το δόσιμο, τη μεταμόρφωση, τον αθεράπευτο ερωτικό
συγκλονισμό, παρά την πτώση, παρά το προδιαγεγραμμένο τέλος.
Φαντασιακά, με όλα του κόσμου τα «θα», που είναι το πρώτο γράμμα
του θριάμβου. Στην άκρη θα μένει πάντα μια ουρά, μια ωραία
εκκρεμότητα, κάτι το ανολοκλήρωτο, που ας διαβαστεί ως ένα
αινιγματικό «ίσως» για την εξέλιξη της σύγχρονης λυρικής ποίησης. -Ευτυχία Παναγιώτου