Ο παραγωγικότατος και εξαίρετος ποιητής Ηλίας Κεφάλας μας παραδίδει το σαρακοστό τρίτο του βιβλίο, την ποιητική συλλογή «Μισοφέγγαρα». Η συλλογή αποτελείται από 225 επιγράμματα, στα οποία αναπτύσσει όλη του την αγωνία για το ανθρώπινο, για τον κόσμο και φυσικά για την φύση. Πάντοτε στην ποιητική εργασία του Ηλία Κεφάλα πρωταγωνιστεί η φύση, και μέσω αυτής διερευνώνται τα βαθύτερα ερωτήματα της ζωής. (…) Ταύροι που προσηλώνονται στο αόριστο, αγελάδες που μασούν το άπειρο, κουτσουπιές στη μέση του βούρκου, η μοναξιά μέσα στο χιόνι και όπως τα βράχια τη μεταφέρουν από βουνό σε βουνό, σκέψεις για τον χρόνο που σπαταλιέται οι οποίες δίνονται με αφορμή τη βροχή «Τί κέρδισε; ὅλη τὴ μέρα χασομέρισε πλένοντας ἡ βροχὴ τὸ σκιάχτρο», αλλά και πολλά άλλα ζώα , στοιχεία, η φύση συνολικά, συμβολοποιούν την ανθρώπινη κατάσταση κι άλλοτε το ποιητικό υποκείμενο μιλά με αμεσότητα για τον άνθρωπο: «Μὴ μοῦ φύγεις –μὴ– δὲν ἐξάντλησα /ἀκόμα τοὺς τρόπους νὰ σ’ ἀγαπῶ» αλλού λέει «Στὴν ταβέρνα τοῦ Κακκάβα: τρεῖς φορὲς /μέτρησε τὰ λεφτά του πρὶν κατεβεῖ νὰ φάει» και ακόμα «Μὰ ποῦ βρέχει κι ἔγινα μέσα μου μουσκίδι;». Η ποίηση του Ηλία Κεφάλα είναι μια σπουδαία λυρική στιγμή της σύγχρονης εγχώριας τέχνης που μας διδάσκει πολλά για τους εαυτούς και τις ζωές μας. -Νικόλας Κουτσοδόντης