Πυροβασίες

Η ΩΡΑΙΑ ΚΟΙΜΩΜΕΝΗ Από μικρή παράδερνα της αϋπνίας άθυρμα/ κι άλλοτε θήραμα στου εφιάλτη τη σφενδόνα και συνεχώς σε ζήλευα «Ωραία κοιμωμένη» Ξεκούραστη/ Άλαλη / Πολέμια της αγρύπνιας/ μα προπαντός Ανέμελη/...

Μοίρες a la mondeΡίτσος (Δωμάτιο γηροκομείου. Βαμμένο άσπρο· ξύλινη σκεπή. Ένα τραπέζι με τρεις καρέκλες. Πάνω του σύνεργα πλεξίματος, ψαλίδι, βελόνες, κουβάρι με κλωστή. Μια πολυθρόνα στραμμένη  στο μοναδικό...

Τί μὲγνοιάζει πῶς εἶναι καρδερίνα  ἂν μ'ὅλη τὴν καρδιά της μ'ἀγαπάει,ἂν τὰστήθη τηςἄσπρα εἶναι σὰν κρίνα,ἂν σὰν τὰΧερουβὶμ χαμογελάει; Σὰνὁτυφλὸς ποὺξάφν' οὐράνι' ἀχτίνα τὸμαῦρο σκότος γύρω του σκορπάει,ὅμοια κ' ἐγὼθαμπόνομαιἀπὸκεῖνα τὰδυό της μαῦρα...

Έκτωρ Πανταζής Περί απολύτου -η δύναμη του γνόφου- βυζαίνουμε σκοτάδι με κλειστά μάτια. 1.Ο θρόνος της ελευθερίας είναι από αέρα 2.Ακούω ήχο φτιαριών ,ας φτιαρίζει...

 Αλέξανδρος Μιχαήλ ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ (ΜΕΡΟΣ Β') Ωραία. Η είσοδος λοιπόν. Ήταν μια πόρτα ξύλινη. Πράσινη. Λουσμένη στο λιγοστό φως από τον έξω κόσμο. Ωραία. Ήταν μια πόρτα πράσινη. Και...

Αλέξανδρος Μιχαήλ ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ (ΜΕΡΟΣ Α') Είμαι σε ένα δωμάτιο. Μόνο σκοτάδι και τέσσερις τοίχοι. Αλλά τους τοίχους αυτούς δε μπορώ να τους αγγίξω. Ή να τους...

Τα Κειμήλια - Τ’ ασημένια βάλε, τ’ ασημένια, τα καλά σου σκουλαρίκια, μου φώναξε σαν μέσα από όνειρο μια φωνή. Οικεία ήταν και ταυτόχρονα ακαθόριστη. Δεν ήξερα...

Μαρίνα Αγαθαγγελίδου, Τρία ποιήματα * Διαπληκτίζονται με τις μύτες τους και προελαύνουν με τα πηγούνια τους αλλά με τους αγκώνες τους οπισθοχωρούνε * Άσε τα ψόφια κι έλα να πιάσουμε,...