Η ποίηση της Λέντια Ντούσι (Ledia Dushi) έγινε γνωστή στο αλβανικό κοινό στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Ακριβέστερα, από το 1992 ήταν μέρος, εξαρχής των νέων ποιητών που έκαναν την μεγάλη αλλαγή ή στροφή στην λογοτεχνία μετά την δεκαετία του ’90.Παρ’ όλο που είναι γνωστή για την χρήση της διαλέκτου γκεγκ, περισσότερο είναι για την δημιουργία της δικής της ποιητικής γλώσσας. Μεταφρασμένη και δημοσιευμένη σε διάφορες γλώσσες, σε περιοδικά, ανθολογίες και σε ανεξάρτητες εκδόσεις, συμμετέχοντας σε διάφορα φεστιβάλ ποίησης, η ποίησή της είναι, τουλάχιστον, ένα σαφές σημάδι της ύπαρξης ενός ποιητικού σύμπαντος που δεν περιορίζεται από κανένα παραδοσιακό, ιδεολογικό ή πολιτισμικό προκαθορισμό. Το παγκόσμιο, η ελευθερία και η αναδημιουργία ενός ειδικού αναφορικού συστήματος την προσδιορίζουν. Όταν την διαβάζεις και την ξαναδιαβάζεις και ειδικά όταν την ακούς, σου δίνει την αίσθηση μιας φόρμουλας μαγικής ή ενός τραγουδιού, με την έννοια μιας ψαλμωδίας. – Άλμα Μπράγια