Η ποίηση και η πολιτική συνδέονται μέσω της έκφρασης του συναισθήματος. Η ποίηση αγγίζει τα συναισθήματα των ανθρώπων, ενώ η πολιτική συνδέεται με τα τρέχοντα γεγονότα. Η ποίηση μπορεί επίσης να κάνει πολιτικές αναφορές και να έχει πραγματικές επιδράσεις στον τρόπο με τον οποίο γίνεται αντιληπτή η πολιτική.Η πολιτική ποίηση μπορεί να επηρεάσει τους αναγνώστες. Συχνά ορίζεται ως ποίηση γραμμένη σε γλώσσα που μπορεί να γίνει κατανοητή και να εκτιμηθεί από το κοινό στο οποίο απευθύνεται και, τέλος, παρουσιάζεται σε δημόσιο χώρο όπου μπορεί να έχει τη μέγιστη πειστική επίδραση». Ποιητές όπως Ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, ο Έριχ Φριντ, ο Χανς Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ και ο δικός μας Γιώργος Μπλάνας μας κλείνουν πονηρά το μάτι μέσα από τους στίχους της Θάνογλου. Η ράμπα είναι μια συλλογή που κινείται ανάμεσα σε δύο πόλους: Ο «θυμός» της συλλογής πηγάζει πρωτίστως από την αποκάλυψη των μηχανισμών της εξουσίας. Με τον θυμό ως κινητήρια δύναμη αποκάλυψης και τη «λύτρωση» ως δύσκολη, αμφίβολη αλλά αναγκαία προοπτική. Η ποιήτρια δεν προσφέρει παρηγοριά· μας προσφέρει μια διαυγή ματιά. Και αυτή η διαύγεια, όσο σκληρή κι αν είναι, αποτελεί ίσως τη μόνη μορφή λύτρωσης που απομένει. Η λύτρωση βρίσκεται στην άρνηση της σιωπής και στην αποκάλυψη της αλήθειας, ακόμη και αν αυτή είναι επώδυνη
-Σωτήρης Παστάκας