Η υπαλληλική ζωή στη μεγαλόνησο, το χώμα της, οι γειτονιές της, τα δέντρα της, μα πιο πολύ οι άνθρωποι της και η ιδιαίτερη ιστορία της, το τραύμα της διχοτόμησης, είναι όλα εδώ με μοναδική αφηγηματικότητα, ροή και τον βαθύ πλούτο της κυπριακής διαλέκτου. Έτσι υπάρχουν «Οι Παναγιές στις παλλούρες, τα κορίτσια που χάθηκαν Στη διαδρομή, όσες στην κουζίνα της βασίλισσας Δεν έφτασαν για να σφαχτούνε» ταυτόχρονα με «τις τρύπες στους τοίχους Των σπιθκιών», τα «Σκατά ποντικών σε χαρτιά μουχλιασμένα» με τα «παπουτσόσυκα» και τις ελιές. Τελικά, αυτός ο αριθμομνήμωνας, με τις τόσες περίπλοκες μαθηματικές πράξεις που κάνει και την τρομερή ικανότητα στα λογοπαίγνια και τους συνειρμούς, δίνει μια βαθιά εικόνα συνείδησης του τι σημαίνει να είσαι Κύπριος και να ζεις στη μεγαλόνησο. – Νικόλας Κουτσοδόντης