Ο Γραφέας του φυσικού έπους είναι η 16η ποιητική συλλογή που εκδίδει ο Κεφάλας και το 38ο συνολικά βιβλίο του. Σε αυτόν τον τόμο συγκέντρωσε 74 ποιήματα των ετών 2016 έως 2020, η συντριπτική πλειονότητα των οποίων άπτεται, εννοείται, των φυσικών στοιχείων και φαινομένων, χωρίς να λείπουν πάντως και ελάχιστα ποιήματα με άλλη θεματική, όπως ιστορικοπολιτικές νύξεις, ερωτικές πινελιές, αλλά και αποστάγματα ποιητικής: «Τόσα χρόνια μέσα / στους σωρούς των λέξεων / κι ούτε μια λέξη / δεν βρέθηκε να με στεγάσει / ολόκληρον». Για να μας βγάλει, πάντως, έξω στις ηλιαχτίδες, να μας περπατήσει στο δάσος, με άλλα λόγια να μας μυήσει στο έπος, ο ποιητής εξουσιοδοτεί ένα «Πρωινό πουλί», όπως τιτλοφορεί το πρώτο ποίημα. Και βέβαια, τα προσφιλή του πετούμενα δίνουν το «παρών» και σε άλλα ποιήματα. Συνομιλώντας με ένα δέντρο δηλώνει «ο ξενοδόχος των πουλιών» του, ακούει «αθέατες αγριόπαπιες να ολολύζουν», το φτάρνισμα ενός οδοκαθαριστή «ενοχλεί το καναρίνι» του, γνωρίζει ότι «κουρασμένα πουλιά εκκλησιάζονται» σε ένα ερημικό ξωκλήσι. Αποκορύφωση δε της τιμής προς αυτά το δυνατό μήνυμα: «Για μας τους ποιητές δεν υπάρχει / παρά μόνο το σκοτεινό δωμάτιο / και τα πουλιά που πετούν ελεύθερα / από κράτος σε κράτος». (Σε όσους έχουμε επισκεφθεί τη Μεγάλη Πρέσπα, μένουν χαραγμένες βαθιά οι εικόνες από το Τριεθνές με τις ανέμελες πτήσεις των πουλιών ανάμεσα σε Ελλάδα, Βόρεια Μακεδονία και Αλβανία). -Γιάννης Β. Κωβαίος