Με τον αινιγματικό τίτλο Το μερίδιο ο Ευθύμης Λέντζας, στη δεύτερη ποιητική του συλλογή και πρώτη που κυκλοφορεί στο εμπόριο, εκκινεί τη διεκδίκηση όσων αναλογούν στον ποιητικό του αφηγητή. Η πορεία δεν προδιαγράφεται εύκολη, καθώς ο ποιητικός ήρωας, ήδη από το μότο της συλλογής, παρουσιάζει σε α΄ ενικό πρόσωπο, εξομολογητικά, τη νοσηρή του κατάσταση: «Τα βράδια κοιμάμαι βαριά·/ τα χάπια –λέω– κάνουν καλή δουλειά…». Τα χάπια, υποδηλωτικά ψυχικής νόσου, συναντούν πλαστικές πεταλούδες και σύριγγες, επίσης ιατρικά υλικά, πλάι στον μοναδικό στίχο της συλλογής που ρίχνει φως στον τίτλο της: «Εδώ: πεταλούδες πλαστικές, σύριγγες,/ μια τουαλέτα χωρίς κωλόχαρτο – θάνατος:/ […] Τριάντα πέντε χρόνια για το μερίδιο των αγγέλων». Το μερίδιο του Λέντζα, κατά συνέπεια, είναι ένα μερίδιο αγγέλων· ένα μερίδιο ζωής ή θανάτου, σε συνθήκες αξεδιάλυτης συνύπαρξης των δύο καταστάσεων, σε αγώνα επικράτησης της μιας κατάστασης επί της άλλης στο πεδίο ενός νοσηλευτικού ιδρύματος, το οποίο επιβεβαιώνει την κρισιμότητα της πάλης. Άλλωστε και τα τριάντα πέντε χρόνια, σαν το μέσο περίπου των χρόνων του ανθρώπινου βίου, μοιάζουν μ’ ένα μεταίχμιο που επιτείνει τη συντελούμενη πάλη μεταξύ ζωής και θανάτου. Σε σκηνικό εφιαλτικό, με ρητή την αναφορά στον θάνατο και με έκφραση σκληρή («κωλόχαρτο»), ο ποιητής τονίζει τη νοσηρότητα που καθιστά αμφίρροπη τη μάχη, ενώ τα έντομα πεταλούδες συνυπάρχουν στη συλλογή με τις ιατρικές, συνθέτοντας εκ παραλλήλου τον στοχασμό για το σύντομο του βίου, σε βαθμό μάλιστα ώστε να μην επιτρέπεται η ίδια η γνωριμία των προσώπων: «σε εικοσιτέσσερις ώρες, χιλιάδες/ πεταλούδες θα ’ναι νεκρές κι/ εμείς ακόμα δεν συστηθήκαμε- Γιάννης Στρούμπας