Στα σπουδαία αυτά ποιήματα δεν χαρίζεται σε κανέναν και
δίνει εξαιρετικούς στίχους αμφισβήτησης, υπερηφάνειας,
ακόμη και αυτοσαρκασμού. Εκεί περιγράφει αδρά τη
«χυδαιότητα και την εσχατολογική μεταφυσική της οικονομίας»
που συνιστά το «προϊόν» ποίηση, όπως αντιμετωπίζεται σήμερα,
και φυσικά τα βάζει με τους άντρες κυρίαρχους του λογοτεχνικού
πεδίου όπως εκείνος που «Πρώτα θα πει ότι είναι ένας απ’ τους
τρέντυ /για να έχει ήσυχο το κεφάλι του./ Μετά να καθησυχάσει
το κατεστημένο /ότι δεν είναι από τους επικίνδυνους. /Δεν θα τους
χαλάσει το σερβίτσιο /αν τον καλέσουν στο πάρτι τους». Με τα
ποιήματα της η Ελισάβετ Αρσενίου χαλάει τα σερβίτσια πολλών,
και αυτό είναι από μόνο του αξιοθαύμαστο.-Νικόλας Κουτσοδόντης