Ο Αγγελής Μαριανός στη συλλογή Αντικριστά καδράρει στους
ανθρώπους του μεροκάματου, στους εργάτες, τους νέους που
ασφυκτιούν από την ανεργία και την έλλειψη προοπτικής. Στο
κέντρο της εικόνας τοποθετεί τους κοινωνικούς και υπαρξιακούς
μας προβληματισμούς. Η ποίησή του είναι μια διαμαρτυρία. Η
αποξένωση και η απελπισία είναι διάχυτη στους στίχους, η αγωνία
για τη χαμένη αρμονία ανάμεσα στους ανθρώπους, την καταστροφή
της φύσης. Δεσπόζει η ανάγκη να επιτευχθεί μια προοδευτική κίνηση
της ζωής. Με τρόπο λυρικό, αλληγορικό, ενίοτε υπερρεαλιστικό, ο
ποιητής μεταδίδει το αίτημα απομάκρυνσης από το φθαρμένο, την
επιταγή μιας ενεργού παρέμβασης στο παλιό. -Λίλια Τσούβα