Νέα κυκλοφορία: Αν κανείς από εσάς έχει στραγγαλίσει ποτέ ένα πουλί του Λάζαρου Φίλη
To «Αν κανείς από εσάς έχει στραγγαλίσει ποτέ ένα πουλί», είναι η πρώτη ποιητική συλλογή του Λάζαρου Φίλη, η οποία κέρδισε το Βραβείο Θράκα το 2025. Η φωνή στα ποιήματα είναι αντρική, που διαπραγματεύεται την παιδικότητα της, μπροστά στο φοβερό και σκληρό γεγονός της απώλειας του πατέρα. Πρωτίστως, δηλαδή, είναι η φωνή ενός γιου και η αυτοεικόνα του σε σχέση με τον πρώτο άντρα της ζωής του, τον γονιό του, και την αγάπη που του έχει, μια διαχείριση των συναισθημάτων, των αναμνήσεων, μια υπαρξιακή ανασκόπηση μπρος στην αναπόφευκτη ανθρώπινη συνθήκη του θανάτου και της απώλειας. «Την ημέρα που πέθανε ο πατέρας σου είχανε σε έκπτωση τις/σταφίδες./Θυμάμαι βουτούσαμε τα χέρια μας μέσα στους πάγους./Ψάχναμε ψάρια που να μην δείχνουνε τόσο νεκρά», αυτή είναι μια εισαγωγή σε ένα συγκλονιστικό βιβλίο γεμάτο από χειρονομίες, αντικείμενα, στιγμές και εικόνες που μας αποκαλύπτουν την σχεσιακή διάσταση πατέρα-γιού. «Να σε πάρω τηλέφωνο./Και να μιλήσουμε./Αλλά να πούμε τι;/Αφού δεν υπάρχεις./Και σ’ όλα τα εφηβικά δωμάτια του κόσμου ιδρωμένα αγόρια/θα κάνουν κοιλιακούς», και σε αυτή την ανεκπλήρωτη συνομιλία με το σημαίνοντα απόντα, η φωνή στα ποιήματα αναδεικνύει κόσμους, αντικείμενα με σημασία και πρότυπα αντρικά, ποδοσφαιριστές, ένα Fiat με σκασμένο χρώμα, για να κορνάρει όποτε νικούσε ο Εδεσσαϊκός, τις γυμναστικές στα εφηβικά δωμάτια, τις σφιγμένες γροθιές της οργής και τα μπράτσα που μοστράρονται, τις ζητωκραυγές έξω από το Ναυτικό όμιλο, οτιδήποτε δηλαδή θυμίζει ή συνιστά το σύμπαν του φύλου που του διάνοιξε ο μπαμπάς, ένας μπαμπάς που ο γιος του θα ήθελε να τον φάει, αντιστρέφοντας την κίνηση του Κρόνου που έφαγε τους γιούς του, «ευχήθηκα αν μπορούσα να σ’ έτρωγα./Να σε κατάπινε ο γιος», ένας μπαμπάς που πια συνιστά το σύμβολο της συμφιλίωσης με τη λογική πως όλα χάνονται και φεύγουν οριστικά. Το βιβλίο του Φίλη είναι μια πανέμορφη ελεγεία πένθους και στοχασμού, όπου το παιδί μέσα μας συνεχίζει να θέλει την προσοχή «Δεν ξέρω αν τα έμαθες μα είμαι άσσος πια στο κουπί./ (…)/Κι αν δεν πιστεύεις τράβα ρώτα και τις μανάδες τους». Λένε πως ωριμάζουμε αληθινά όταν φεύγουν οι γονείς μας, κι εδώ έχουμε ακριβώς αυτό, την απίστευτα ειλικρινή και ζεστότατα ανθρώπινη αφήγηση ενός άντρα που λέει πως «παραμένω βουβός/ κι έχω ξεχάσει τι πάει να πει άγγιγμά σου». Ένα απολύτως συγκινητικό βιβλίο.
-Νικόλας Κουτσοδόντης
Στοιχεία βιβλίου:
ISBN: 978-618-5928-31-5
Αριθμός σελίδων: 50
Διαστάσεις: 14X21
Επιμέλεια: Λένα Καλλέργη
Τιμή: 9,54
Έτος έκδοσης: 2025
Είδος: Ποίηση
Δείγμα γραφής:
Ψάρια στον πάγο
Την ημέρα που πέθανε ο πατέρας σου είχανε σε έκπτωση τις σταφίδες.
Θυμάμαι βουτούσαμε τα χέρια μας μέσα στους πάγους.
Ψάχναμε ψάρια που να μην δείχνουνε τόσο νεκρά.
Και η μουσική ηχούσε αδιάφορη στους σφουγγαρισμένους διαδρόμους.
Οι σόλες των παπουτσιών σου άφηναν ίχνη.
Εγώ σου έλεγα πως η διάθεσή σου με ρίχνει.
Στον δρόμο μέχρι το σπίτι δεν ανταλλάξαμε ούτε κουβέντες, ούτε ματιές.
Έλεγα δεν μπορεί
από το βάρος το χέρι μου κόντευε να σκιστεί
καλύτερα να πηγαίναμε σε κηδεία.
Την ημέρα που πέθανε ο πατέρας σου ήθελα με το ζόρι να σε δω ν’ ανθίζεις.
Θυμάμαι σε πότιζα και το χώμα λάσπωνε σβώλους γύρω από τη ρίζα.
Και είχαμε όλα τα παράθυρα του σπιτιού ανοιχτά.
Ο αέρας έμοιαζε διαφορετικός.
Τα δέντρα
τα σύρματα
οι κουρτίνες και τα κλαδιά
καρδιές κι ελπίδες συσκευασμένες χωρίς τα κοτσάνια.
Βιογραφικό:
Ο Λάζαρος Φίλης ζει στη Ζυρίχη,
μα σύντομα θα αλλάξει κι αυτό.
Αυτή είναι η πρώτη του ποιητική συλλογή.
