Χρήστος Βασματζίδης, Αλικαρνασσός 2015

Και εσύ Αρτεμισία
Γυναίκα και αδελφή
Με πέτρες έφτιαξες τον
μύθο
Και τύλιξες στο μνήμα
μιαν αθανασία
Αυτόν τον πόθο
Αντίβαρο σε ό, τι
κινείται
Σε σκόνες και σε σάβανα
Μα πίσω λίγο αν κοιτάξεις
Σε χρόνια πολεμικά
Αυτά τα κύματα στη γη
του σατράπη
Ακουμπούσαν κορμάκια
Αυτόχθονες ελπίδας
Και τα κύματα να ξέρεις
Πως έχουν μνήμη.