Χρήστος Βασματζίδης, Αλικαρνασσός 2015

Και εσύ Αρτεμισία

Γυναίκα και αδελφή

Με πέτρες έφτιαξες τον
μύθο

Και τύλιξες στο μνήμα
μιαν αθανασία

Αυτόν τον πόθο

Αντίβαρο σε ό, τι
κινείται

Σε σκόνες και σε σάβανα

Μα πίσω λίγο  αν κοιτάξεις

Σε χρόνια  πολεμικά

Αυτά τα κύματα στη γη
του σατράπη

Ακουμπούσαν κορμάκια

Αυτόχθονες ελπίδας

Και  τα κύματα να ξέρεις

Πως  έχουν μνήμη.