στη Χρύσα 

στο Σωτήρη 

Εις σε προστρέχω τέχνη της ουρήσεως. 

Ότι αξιώθηκε ο νεφρός.

Λύπη χαρά αλκοόλ.

Να ξαλαφρώσει ο ασκός.

Να νιώσει αυτό το τσίμπημα η ουροδόχος κύστη.

Ν’ αξιωθώ την ηδονούλα της στιγμής.

Το μούδιασμα.

Να δω τον ιερό αχνό των σπλάχνων μου.

Την ανασούλα του κορμιού.

Ν’ ακούσω αυτό το σφύριγμα καθώς ξεσπά ορμητικά 

το άχρηστο περίσσευμα. 

Καθώς απόσαρκώνονται οι κρύσταλλοι τα άλατα οι πέτρες.

Κάθε που εγώ ο ατάλαντος κοινός θνητός 

πρήζομαι απ’ τες κραιπάλες 

εις σε προστρέχω τέχνη της ουρήσεως.

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Μα τι μου λέτε;
    Δεν είναι άχρηστο ούτε καταραμένο το περίσσευμα.
    Μάρτυρας είναι πανικόβλητος της ζέστας της εσώτερης.
    Κήρυκας αψευδής της ελαχίστης ηδονής, επίσης.
    Και σαλεμένος προπομπός άλλων, ποικίλων, απολαύσεων.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ