Σήματα Καπνού

Lapieta Ένα ρόδο κάνει περιπάτους Ανάμεσα, εκεί που στέφει ο θάνατος το έλεος. Ο καιρός περνά στης αναμονής την αίθουσα και χαιρετιόμαστε ακόμα άκοποι του ψαλμού κι όπως συχνά συμβαίνει...

        ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ Μέσα σε φωτεινές θάλασσες Μελισσοβότανο και άνθη πορτοκαλιάς Κάνει το μπάνιο του ένας Βυζαντινός  Χριστιανισμός Και στη γωνία ο μέγας Ιουλιανός μειδιά. Από ροδόσταμο, αγιόκλημα Και χρυσό κυπαρισσάκι Από μέλι, καρύδια...

Μεγάλη Παρασκευή                    Από πανέρια λεμονανθούς και ροδοπέταλα           Ραίνουν το σώμα του Ιησού            Καθώς στη σειρά επιτάφιες λαμπάδες το φωτίζουν            Και τον Άδη φοβερίζουν.           ...

             Μεγάλη Πέμπτη                  Από μεγάλη Πέμπτη           Με ασημένια θυμιατήρια             Και με χρυσές φιάλες από ευώδεις ύλες             Λιβάνι κι αρώματα προς καύση             Καπνίζουν τον επιτάφιο.             Με...

Μεγάλη Τετάρτη Στην βραδινή  προσευχή οι μυροφόρες Προσφέρουν καφέ, ούζο  και παξιμάδι. Από αλεσμένο σησάμι αφού πρώτα το καβουρδίσουνε Βρασμένο σιτάρι, ψιλοκομμένα ’μύγδαλα Ρόδι, δυόσμο, σταφίδες, ζάχαρη άχνη και κανέλλα...

Μεγάλη Δευτέρα          Από Μεγάλη Δευτέρα το θείο δράμα         Απ’ τις καμπάνες των εκκλησιών του νέου κόσμου             Που ηχούν νεκρικά, όπως τα...

Διαστροφή Στην αρχή σ’ ένιωσα στο Μόναχο. ΑεράκιΚασμίρ Μιστ  της Μις Κάραν το συνονθύλευμα αρωμάτων  στο κατάστημα αρωμάτων-καλλυντικών-ποτών  και άλλων συναφών του αεροσταθμού. Το απόγευμα τ’ άγγιγμά σου στο Εμπορικό Κέντρο, πλησίον...

Sestina Εκδόσεις ΣΕΛΙΔΕΣ: 64 Από τις νεοσύστατες εκδόσεις Sestina,μια επιλογή από μεταφράσεις του Διονύση Καψάλη που δημοσιεύονται για πρώτη φορά σε βιβλίο και μεταφράσεις του Γιώργου Κοροπούλη αναθεωρημένες(κατά...

εκδόσεις φαρφουλάς  σελίδες 64 ΦΕΔΕΡΙΚΟ Σιδερένιες οι μέλισσες που πλαγιάσαν στο αίμα βουίζοντας θάνατο Κορμί σιωπηλό τις αγκάλιασε.  Το άγνωστο χώμα βύζαξε άπληστα τον Τσιγγάνο-Νεκρό κι από τότε μέλι ξερνάει και σίδερο. Μόνον η νύχτα...

Το πορτραίτο της Άννας Η Άννα κατάκοιτη πάνω σε μια νύχτα που απλωνόταν σαν τις φλοκάτες στη                                                                           βροχή. Το σπίτι μικρό, τόσο μικρό, που ούτε η σιωπή έβρισκε μέρος να σταθεί. Για κουρτίνες είχε το νυφικό...