Δυο ποιήματα της Χαγιάτ Χαντρά
Το αβγό
Τα αβγά της δικτατορίας
Η προδοσία είναι σαν τη δικτατορία
Με μια μπουκιά ψωμί, στραπατσάρει τα όλο αγάπη και λαχτάρα στολισμένα αβγά στο πιάτο
Γιατί έτσι. Γιατί το απαιτεί η δική της αισθητική.
Τα αβγά της ελευθερίας
Λίγο πριν την «εκεχειρία» της ντροπής στην Παλαιστίνη
ένα απόγευμα στο μπαλκονάκι μας
ανάμεσα στις μεταξύ μας ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις
και ενώ έψαχνες ξανά για δουλειά
σου πρότεινα ν’ ανοίξουμε ένα μαγαζί δικό μας
και επειδή οι ρίζες του στάσιμου σου προκαλούν δυσφορία
σκέφτηκα να πάρουμε μια καντίνα και δύο τρία καλά πόστα
που θα την ονομάσουμε «τα αβγά της ελευθερίας»
για να σερβίρεις εκεί τις αγαπημένες σου συνταγές
Κύριο πιάτο θα έχουμε τα αβγά της μητέρας σου τότε που τα στόλισε σαν πλανήτες σε τροχιά γύρω από ήλιο σε κάποιο μακρινό ηλιακό σύστημα
λίγα μόλις λεπτά πριν έρθει η επιταγή της δικτατορίας
και τα συνθλίψει με μια μπουκιά ιρακινής πίτας στο χέρι
Θυμάμαι λίγο καιρό αφότου μου αφηγήθηκες αυτήν την οικογενειακή ιστορία
ένα πρωί μπροστά από το τηγάνι
κρατώντας ένα αβγό στο χέρι
συνειδητοποίησα το συμβολισμό αυτού του φαινομενικά απλά παράλογου νόμου
Η ιρακινή δικτατορία πήρε τη βασική μορφή ζωής
το κύτταρο
το στόχευσε
το σύνθλιψε
το λασποποδοπάτησε με τη μπότα ή με τα ξυπόλητα πόδια δεν έχει σημασία
του φασισμού
με σκοπό να το αναμορφώσει κάτω από την αισθητική της
ή να το παραμορφώσει
πες το όπως θες
Σήμερα στις 10/12/2025 με τρομάζει το γεγονός ότι εγώ είμαι αυτή που της δίνει δύναμη να το κάνει
Εμείς είμαστε
που αφήνουμε τον κόπο και τον μόχθο μας
που είναι περισσότερο από το οχτάωρο στο χώρο εργασίας
είναι τα πηγαινέλα στη δουλειά μέσα σε μποτιλιαρίσματα και πίεση
είναι πολλές φορές τα καταπιεστικά περιβάλλοντα δουλείας
είναι τόσα και άλλα τόσα πολλά
στα ταμεία των super markets και των λοιπών μεγαλοεμπορικών καταστημάτων
σε φίρμες που σιγοντάρουν τα ολοκληρωτικά καθεστώτα που επιβάλλουν φτώχεια, γενοκτονίες, δικτατορίες, εμφυλίους, γυναικοκτονίες
Στην Ελλάδα γεωργοί και κτηνοτρόφοι πετούν στους δρόμους τους δικούς τους κόπους και μόχθους
Γιατί δικοί τους είναι στο κάτω κάτω αδερφέ μου
και άμα είναι να τους πετάξουν ας τους πετάξουν έτσι
Γιατί είναι παράλογο και σκληρό δεκαέξι κιλά καλής ποιότητας στάρι να κοστίζει όσο ένας διπλός Cappuccino σε κάποιο brand σε take away
και εξίσου παράλογο και σκληρό είναι ν’ αγοράζω δύο κιλά αλεύρι μέτριας ποιότητας στην τιμή αυτή
και να πρέπει να πω ευχαριστώ που έχω να ταΐσω τα παιδιά μου με οικονομία άσχετα αν δουλεύω όλη μέρα
και να νιώσω ευγνωμοσύνη γιατί υπάρχουν και χειρότερα
Αλλά εγώ ποτέ
Γιατί και τα χειρότερα και τα καλύτερα και εγώ ανάμεσα τους
στα ίδια σκατά βρισκόμαστε
Και όσο και αν προσπαθώ να κάνω το καλό
να σταθώ δίπλα σε δίκαιους αγώνες
στο σπίτι μου
στη συντροφιά μου
είμαι στην πραγματικότητα τόσο αδύναμη
όσο ο πατέρας σου
και ποια είμαι εγώ που θα τον κρίνει στο κάτω κάτω
Έχω πάρει οικειοθελώς θα έλεγες μια μπουκιά ψωμί στο χέρι και συνθλίβω ξανά και ξανά με αυτή
το αβγό της ελευθερίας μου
Όμως περισσότερο είμαι σαν τη μητέρα σου
Δεν έχει σημασία δυνατή ή αδύναμη
Σημασία έχει που ξαναπαίρνω το αβγό μου
το αναδομώ
το χαζεύω από την αρχή
το ξαναβράζω
και ξανασχεδιάζω με αυτό τους αστρικούς χάρτες
των χωροχρονικών ταξιδιών που θέλω να κάνω
Γιατί έτσι! Γιατί το απαιτεί η δική μου αισθητική.
Η Χαγιάτ Χαντρά γεννήθηκε το 1978
στην Πτολεμαΐδα.
Είναι ολιστική θεραπεύτρια,
μαγείρισσα και μητέρα.
