 |
| Αθανασία Καραγιάννη, Η εκδίκηση των λέξεων, Αθήνα 2014 |
ΤΟ ΦΡΑΓΜΑ
Ίσως κοιμόμουν, ίσως όχι,
Όταν την ένιωσα να πνίγεται
Όταν απρόβλεπτα το φράγμα έσπασε,
Διαλύθηκε
Κι η στάθμη της ψυχής ανέβηκε
Τα αισθήματα πλημμύρισαν
Κι όλα την οδηγούσαν στα βαθιά,
Ίσια στον πάτο της
Βούτηξα στα τυφλά, την έψαχνα
Μήνες, χρόνια προσπάθησα
Να σώσω την ψυχή μου
-κι ακόμα προσπαθώ-
Αν και την έβγαλα
Την ξάπλωσα στα μαλακά
Την έσωσα από βέβαιο θάνατο
Αλλά ποιος θάνατος και ποια ζωή;
Πώς να φροντίσεις έναν πεθαμένο
Που σώθηκε από βέβαιη ζωή;
