Σήματα Καπνού

Φωτογραφία εξωφύλλου : Φώτης Νατσιούλης  Περιεχόμενα 7ου τεύχους: ΠΟΙΗΣΗ Μαρία Αρχιμανδρίτη Χάρης Βλαβιανός Σάντι Βασιλείου Γιώργος Βέης Δημήτρης Καρακίτσος Στέργιος Τσακίρης Ζαχαρίας Στουφής Χάρις Κοντού Κώστας Ρεούσης...

τρία ποιήματα  από το υπό έκδοση βιβλίο Το μάτι και η Νύχτα, Νεφέλη, Νοέμβριος 2016 φωτογραφία : Δ. Κ. Ανιστόρητα σύννεφα Αγορεύοντας άσκοπα προς τα ουράνια σαν δέντρο. / αρδεύοντας αχανείς πτώσεις / Ολόσωμες εκκενώσεις του θείου προς το...

εκδ. Αντίποδες Το βέλος Έλα να παίξουμε. Εσύ θα μου ξεκουμπώνεις ένα ένα τα κουμπιά και ‘γω θα σου λέω από ένα όνειρο για το καθένα. Γυμνή...

εκδ. Γαβριηλίδης 2016 Όχθες Ανάμεσά μας βρίσκεται μια γλώσσα και μια θάλασσα. Κοιταζόμαστε μέσα από πάχνες πρωινές και δειλινά κοραλλένια. Συλλαβίζουμε δίχως κουπιά. Αν μπόρεσε ο άνεμος, μπορούμε κι εμείς. Άλλοι μετακινούν βουνά, καλλιεργούν πεδιάδες. Άλλοι προσεύχονται για μια...

εκδ. Μικρή άρκτος  Αγκαλιά με τα βραχόψαρα Αδικείς την ποίηση, μου είπε έτσι όπως φέρνεις το μαρσάρισμα των πεθαμένων στη φωνή σου— Αδικείς τον εαυτό σου. Θα σε πάρω ένα ταξίδι να φύγουμε. Όχι πια...

εκδ. Άλλωστε (2016). ΑΓΡΙΑΔΑ ΑΠ’ ΑΝΑΓΚΗ Το νιώθω, άρχισα να μιλάω μ’ αποστρόφους θα’ ναι απ’ τ’ άπαντα του χρόνου όλα τ’ όνειρα κι εγώ δεν χάνω χρόνο στα γράμματα όταν μιλώ τα τρώω αμάσητα σαν...

εκδ σαιξπηρικόν  1.ΕΣΩΣΤΡΕΦΕΙΑ Πρωί, μα όχι ακριβώς ήχος καλωδιακής μέσα από ξεχασμένη ωτοασπίδα Ο δεξιός μηρός δρασκελίζει λόφους, αποξηραμένα, εύφορες κοιλάδες Εσύ σε μυωπική αστάθεια μεταξύ νιπτήρα και καθρέφτη — απρόσμενη διαθλαστική ικανότητα Το σώμα διαιρείται, Θραύσματα λιγότερο ή περισσότερο αιματηρά Επιταχυνόμενη επαναφορά — όλα έγχρωμα ξανά και σε διαστάσεις 3-D 2. ΣΩΜΑ Σε υφαίνω με λέξεις σε φοράω Ανίσχυρο έτσι σε θέλω απ’ τα μαλλιά...

εκδόσεις Μελάνι  ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ Εύρημα βυθού η αφή Δάχτυλα μύστες τσακίζουν το βαμβάκι Εκφέρονται ερωτήσεις Από τα φθαρμένα σώματα Ακούγεται η λύση Τα γόνατα οι κνήμες Μισός μηρός η πλάτη ολόκληρη Και ένα...

εκδόσεις θράκα Ο το σώμα που κειτόταν στις πέτρες γεμάτο πληγές θυμάται; το χώμα να υγραίνεται να κυλά νερό ανάμεσα στις πέτρες, φλέβες μικρές, ρυάκια μεγαλύτερα στο τέλος η αύρα της θάλασσας δεν ήταν παραίσθηση το νερό που ανακούφιζε...

Το κέλυφος Κάθε νύχτα παραβιάζω το κέλυφος της αγάπης σαν να ήταν φιστίκι. Το ανοίγω στα δυο να βρω την ψίχα κι εκείνο μου γδέρνει τα νύχια. Θα μπορούσα να αλλάξω συνήθεια...