Νέα κυκλοφορία: Ακριτικό του Μάριου Παππά
Νέα κυκλοφορία: Ακριτικό του Μάριου Παππά
Δύο πολεμιστές, ένας Ακρίτης και ένας Άραβας, γνωρίζονται και ενώνονται και χωρίζουνε και μέχρι
να ενωθούνε ξανά περιστρέφονται μέσα στον χώρο και τον χρόνο. Εμπνευσμένο από τα
μεσαιωνικά έπη και τις ιπποτικές μυθιστορίες, μία ενιαία αφήγηση ενός κουήρ έρωτα που
απλώνεται μέσα στους αιώνες, από τις ερήμους τις Συρίας ως τα κανάλια της Βενετίας. Γραμμένο
σε δεκαπεντασύλλαβο αλλά και ελεύθερο στίχο έως και πεζό, ένα κείμενο που σαν τους
χαρακτήρες του διαπερνά την ιστορία σαν να ήταν διάσταση του χώρου. Μια σπουδή στα κενά που
έχουμε μέσα μας, τις χαμένες παιδικές ηλικίες, την πρώτη στοργή και την ζωή ως την συνεχή
προσπάθεια να την ξαναβρούμε. Μία καταγραφή του φόβου και της οργής ως σεισμικές δυνάμεις
που ξεκινούν από προφητεία και γίνονται πραγματικότητα που οδηγεί στον χωρισμό, και στον
θάνατο, και σε μια πόλη που φλέγεται.
Με επιρροές από το δημοτικό τραγούδι και την μοναδική συναίσθηση της προφορικής ποίησης
ενός κόσμου που έχει πια εκλείψει, το κείμενο κλέβει τις φωνές των λαϊκών βάρδων για να
αφηγηθεί έναν κουήρ έρωτα που χάθηκε μαζί με τον κόσμο εκείνο. Οι κοινοί τόποι των δημοτικών
τραγουδιών συμπληρώνουν τα στοιχεία του μεσαιωνικού έπους που ενσωματώνονται σε ένα νέο
πλαίσιο μακριά από την ετεροκανονικότητα. Επιρροές από την ποίηση του Σολωμού του Βαλερύ και
του Γέητς φέρνουν το κείμενο σε μια εποχή πιο σύγχρονη ενώ τέλος προσπαθεί να ερμηνεύσει ένα
από τα ερωτήματα των μοντερνιστών: Aν ο κόσμος έχει σπάσει σε κομμάτια, πώς τον
ανασυνθέτουμε;
Στοιχεία βιβλίου:
ISBN: 978-618-5928-44-5
Αριθμός σελίδων: 60
Διαστάσεις: 13Χ20,4
Τιμή: 9,54
Επιμέλεια: Ευσταθία Παλιοτζήκα
Έτος έκδοσης: 2026
Είδος: Ποίηση
Δείγμα γραφής:
(…)
Σιωπή μαρμάρινη κρατεί, κανένας δεν σαλεύει,
μονάχα ο νιος σηκώνεται και λέει του βασιλιά του:
«Εγώ είμαι άξιος και καλός τον δράκο να νικήσω».
Κι έτσι ευθύς ξεκίνησε στη στράτα να πηγαίνει.
Κάτω στα κρύα τα νερά, στου δράκου το πηγάδι,
βρίσκει παιδί να κλαίγεται, να βαριαναστενάζει.
«Τι κλαίγεσαι κακόμοιρο και βαριαναστενάζεις;»
«Το δαχτυλίδι μού ‘πεσε στον πάτο στο πηγάδι,
παρακαλώ σε, ξένε μου, να σέβεις
να το βγάλεις».
Κι ο νιος το πονηρεύτηκε, γυρίζει και του λέει:
«’γώ ξέρω δεν είσ’ άνθρωπος, ξέρω πως είσαι δράκος».
Κι αυτό γυρνά και του απαντά με μάτια ματωμένα:
«Μαύρη η στιγμή που βρέθηκες ομπρός μου καημένε».
Κι ευθύς μεταμορφώνεται και σκίζει το κορμί του
και βγαίνει η ραχοκοκαλιά και τρία τα κεφάλια
και λέπια κροταλίζουνε και δόντια σαν μαχαίρια.
«Όλους τους νιους τους έφαγα και σε θε’ να σε φάω».
Μα ο νιος εχαμογέλασε και σφίγγει το σπαθί του
κι ευθύς χυμά πα’ στο θεριό, κι ευθύς γλιστρά από κάτω,
λαβώνει τα πνευμόνια του, λαβώνει την καρδιά του
και ρίχνει τον στα χώματα και σείστηκεν η πλάση.
Κι ευθύς ξαναγεννήθηκαν τα στέρφα τα ποτάμια.
Κι ο νιος γελώντας γύρισε κι ο βασιλιάς ‘βλογά τον
και δίνει του τρανή στρατιά, αγούρους
χίλιους δέκα
και δίνει του φαρί καλό, κατάμαυρο, αστεράτο4
και δίνει του αργυρό σπαθί, λεπίδι αγιασμένο
‘γιασμένο με βασιλικό, μες σε χρυσό θηκάρι.
Ο Μάριος Παππάς γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αλεξαν-
δρούπολη. Σπούδασε φιλολογία. Ζει και εργάζεται στη Θεσ-
σαλονίκη. Το Ακριτικό είναι το δεύτερο βιβλίο του.
