Η περίπτωση της ποίησης του Κουτσοδόντη δεν εκφράζει τη λογοτεχνία της κλειδαρότρυπας ούτε είναι λυρική υπό την έννοια της ακατάσχετης συναισθηματολογίας. Αντιθέτως, καταστατική για την ανάγνωσή της είναι η παραδοχή ύπαρξης μιας συλλογικότητας, ενός συλλογικού υποκειμένου εντός χρόνου και εντός ιστορίας – αυτό ακριβώς το στοιχείο την αναβιβάζει στο ύψος του πολιτικού. Όμως το «εμείς» στην ποίηση του Κουτσοδόντη είναι πρωτίστως μη ετεροευθυγραμμισμένο, μη ετεροκανονικό· επιπλέον, είναι συμπεριληπτικό, διαθεματικό, δεν αποκλείει, δεν είναι αμφιμονοσήμαντο· πέραν τούτων πάντως, είναι βαθιά πολιτικοποιημένο, αφ’ ης στιγμής έχει συνείδηση της ιστορικότητάς του. Ο μαχητικός κουήρ θρήνος που αναπέμπει ο Κουτσοδόντης στο ποίημα «Zackie Oh», έχοντας ως κέντρο του το αγωνιστικό πένθος που διακατέχει τις κουήρ και μη υποκειμενικότητες από τη δολοφονία του/της Ζακ Κωστόπουλου/Zackie Oh και εντεύθεν για απόδοση δικαιοσύνης, είναι μία από τις συγκλονιστικότερες στιγμές της σύγχρονης κουήρ ποίησης και ίσως το απαύγασμα ενός τραυματισμένου «εμείς», το οποίο διεκδικεί το δικαίωμα σε μια ζωή άξια να βιωθεί. -Παναγιώτης Ελ Γκεντί