Η Σοφία Χατζοπούλου στο πρώτο της βιβλίο έρχεται να συστηθεί στο αναγνωστικό κοινό μέσα από μια συλλογή μικροδιηγημάτων. Ο τίτλος δηλωτικος και κρυπτικός ταυτόχρονα, μας προετοιμάζει για τη βασική θεματική του βιβλίου: η χαρτογράφηση ενός ατομικού και οικογενειακού παρελθόντος. Οικείες μορφές στον αναγνώστη παρελαύνουν στις σελίδες, μορφές που είναι την ίδια στιγμή σαφές πως έχουν μια ρεαλιστική υπόσταση, αλλά ταυτόχρονα αποτελούν ένα βήμα για συνομιλία με τη φιλοσοφία. Στιγμές, λέξεις και φράσεις ξεδιπλώνονται η μία μετά την άλλη συνθέτοντας ένα σύμπαν γήινο, νοσταλγικό και φωτεινό, το οποίο διανθίζεται από μικρά ανοίγματα στο παράλογο. Η Χατζοπούλου επενδύει υφολογικά τα παραπάνω με μια έντονη τρυφερότητα, χιούμορ και ένα γλωσσικό παιχνίδισμα, όσο και με μια αφηγηματική και εκφραστική ανοικτότητα, αφήνοντας χώρο δηλαδή για πολλαπλές ερμηνείες και απαντήσεις στα αινίγματα που τίθενται στο δρόμο από και προς το σπίτι. Το σπίτι που άλλες φορές είναι αντικείμενο, άλλες φορές ο ίδιος ο κόσμος και διαρκώς μεταβάλλεται. – Ευσταθία Π.