Μάρσια Ισραηλίδη – Παιχνίδια φωτός

Νόμιζα ότι σε είδα χτες
καθώς κατέβαζα σκουπίδια
λίγο μετά την απαγορευμένη ώρα.

Γυρνώντας όλο μάτια
γύρω μου αισθάνθηκα
και ένα μικρό ρίγος στην πλάτη
αναβόσβηνε
όπως του δρόμου η λάμπα.

Μπερδεύτηκαν οι νυχτοπεταλούδες
ήρθαν προς το παράθυρο με φως
λίγο πριν κλείσεις την κουρτίνα.

Μπερδεύτηκα και ‘γω για λίγο
πήγα να μπω στο δικό σου απόγευμα.
Τρεμόπαιξε η χλωμάδα σου απ’ το τζάμι.

Ένα παιχνίδι του φωτός
όπως όλοι μας τέλος πάντων.

Τελευταίος στίχος: Μαρία Λαϊνά