Σήματα Καπνού
Alfonsina Storni, Δύο ποιήματα από τα “Ποιήματα” σε μετάφραση Στέργιου Ντέρτσα
Το τρίτο βιβλίο στη σειρά "Αργεντίνοι Ποιητές"
Alfonsina Storni, Δύο ποιήματα από τα "Ποιήματα"
σε μετάφραση Στέργιου Ντέρτσα
Η ΙΚΕΣΙΑ
Κύριε, Κύριε, πάει καιρός, μια μέρα
ονειρεύτηκα μιαν αγάπη...
Αγγελής Μαριανός, Δύο ποιήματα από τα “Πεζολίβαδα” (Θράκα, 2017)
έργο εξωφύλλου: Γιώργος Κόφτης
Αγγελής Μαριανός
Δύο ποιήματα από τα "Πεζολίβαδα"
ΣΤΗΝ ΤΣΙΜΙΣΚΗ
Πίσω από τις γιορτινές κουρτίνες,
στα κρεμαστά στολίδια της Τσιμισκή,
τα δυτικά ροδαλά σύννεφα στραγγίζουν
τα απογευματινά τους...
Αντώνης Σκιαθάς, Ευγενία(εκδ. Πικραμένος)
Ελαιώνας
Του πατέρα µου
Α΄
Ποιος είναι ο νικητής
µού είπε η κόρη µου
καθώς σχηµάτιζε καρπούς
στο σώµα της.
Ήθελε να γνωρίζει
ποιος είναι αυτός που κερδίζει
τις µάχες στις εύφορους εξόδους
των...
Ελένη Ν. Γαλάνη, Terratium-Το πείραμα του Ward
And if we are to die tonight
Is there moonlight up ahead?
I remember the showers
But no one puts flowers
On a flower's grave
Flower Grave, Tom Waits
εκδ....
Μιχάλης Παπαδόπουλος-Παναγιώτης Νικολαίδης, Μια στο λευκό και δυο στο μαύρο
εκδ θράκα
ΙΙΙ
Μια λέξη εσύ
Μια λέξη εγώ
Τέσσερα χέρια βυθισμένα
στο ελάχιστο
Δεν
Δεν είμαστε ποιητές του Κέντρου
Είμαστε φυλλωσιές
του πυρπολημένου δέντρου
Παιδιά των νεκρών.
Savoir vivre
Ι
Καθάρματα!
Θάβουμε τους νεκρούς
κι ύστερα τρώμε
ΙΙ
Δεν ξεχνούμε...
Ιάκωβος Ανυφαντάκης, Πράσινος
Πράσινος
Του
είπαν,πας
το ένα βράδυ, δίνεις το παιδί, μετά
γυρνάς.
Είπε,το
παιδί δεν έχει ξαναφύγει. Θα κουνηθεί.
Πάμε το βράδυ, μένουμε τη μέρα, κοιμόμαστε.
Το πρωί το δίνω, γυρνάω.Του είπανεντάξει.
Είναι για...
Παναγιώτης Δήμου, Τρύπα Στο Νερό(εκτός εμπορίου)
ΠΑΡΑΝΟΜΟ
Όχι όρθιος
καρφωμένος
διακοσμώ στασιμότητα
τέσσερις τοίχους μετρώ
μέρα την κάθε μέρα
ευαισθητοποιούμαι
γκρεμίζω κι από λίγο ταβάνι
να γνωριστούμε
ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΗ
Σπασμένο
με τα δόντια σφιγμένο
πρησμένο
δε λυγίζει
δακρύζει στα κλεφτά
ξεχνιέται
και ξαναρχίζει
όχι πόνος
προσαρμογή
ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΑΡΑ
Τα παιδιά συγχωρούν...
Ειρήνη Καραγιαννίδου, Παραθαλάσσιο οικόπεδο
εκδ. Πανοπτικόν
Ιωσήφ,
καμιά
φορά
θαρρώ
πως
είσαι
ράφτης
στο
επάγγελμα. Πως
δένεις
μαντίλι
στον
λαιμό
της
καλής
σου,
´κείνο
που
υφαίνουνε
στους
αργαλειούς
του
κόσμου
με
δίστιχα
υφάδια
κι
ύστερα
το
κεντάς
στα
φλάμπουρα
του
πρωινού
δίχως χρυσό,
φαρέτρα,
βέλη, δίχως
σμύρνα
και
κύματα,
έρχεσαι
ή
σε
φέρνει, κατηφορίζετε
στην
πόλη
για
καφέ,
όπως
τον
συνηθίζουμε της
λες,
μην
λογαριάζεις
έτσι
τα
μνημόσυνα.
Ο
Ιωσήφ
είναι
χαρταετός
πάνω
απ´
τις
λίμνες
του
ύπνου
Ένα
άσπρο
άλογο
με
ασάλευτο
καλπασμό
Ο
Ιωσήφ
είναι
τρυφερός
Σαν
τα
οροπέδια
της
αγρύπνιας
Σαν
σκουλαρίκι
στο
αυτί
της
Μαίρης.
Συνήθως,
λένε,
οι
νεκροί
Έρχονται
απρόοπτα
Αν
σκάβεις
νύχτα
θάλασσα
με
δάχτυλα
Όταν
μισοξεχνάς
το
όνομά
τους,
Τη
μάρκα
των
τσιγάρων,
Το
χρώμα
των
ματιών
τους
Αν
η
χωρίστρα
ήταν
απ´
την
δεξιά
μεριά,
όταν
μισοξεχνάς
το
σκορ
εκείνου
του
αγώνα
Δόξα
Δράμας-Λεβαδειακός,
την
γεύση
απ´
το
παστέλι,
το
γυάλινο
μπουκάλι
με
χυμό
ώριμου
βύσσινου – 232ml
γυάλινη
συσκευασία
μιας
χρήσης
και επιστρεφόμενη
-
Όλες
αυτές
τις
λεπτομέρειες
Τότε,
λένε,
έρχονται
Όπως
ο
δολοφόνος
επιστρέφει
στον
τόπο
του
εγκλήματος
να
πάρει
πίσω
το
μαχαίρι
Μαζεύουν
τα
σουσάμια
που
τους
έπεσαν
στην
πάλη
Την
ώρα
δεν
την
ξέρω
Συνήθως,
λένε,
έρχονται
απρόοπτα
όταν
διαβάζεις
γράμματα
σταλμένα
από
καιρό
Χωρίς
φωνές
Χωρίς
νερό
Χωρίς
εσένα.
Χάρης Ψαρράς, Gloria in Excelsis
εκδ. Κέδρος
Αναγνώριση
Ο
χρόνος είναι το ρολόι που λέει λάθος
την ώρα,
το
παρελθόν που πρόκειται εκ νέου να λάβει
χώρα.
Η
ξανθιά που 'δες χθες στο χαμαμ
είν'
η Εύα η ερωμένη...
Μιχάλης Κ. Βάκρινος, Νοῦς νεκρός ἐν τῇ γενέσει τοῦ (εκδ. Διάνυσμα, 2017)
ΒΙΤΡΙΝΑ
Θα ’ναι περίπου δυο χρόνια
που έχει να πατήσει το πόδι του πελάτης
σε αυτή την τρύπα.
Επένδυσα όλο το συναίσθημα
σε ακριβές αγάπες,
σπάνιους έρωτες
και σε κομμάτια μοναξιάς
εισαγωγής.
Τώρα.
Άλλα...
























