Πυροβασίες

Hπόλη της νύχτας Λίγο καφέ ακόμα, κι ας είναι πια μεσάνυχτα. Δεν έχεις συνηθίσει πια; Κι όμως συνήθισες. Συνήθισες το απρόσωπο των πολυκατοικιών, τη γλυκιά γοητεία των άδειων δρόμων, το...

Ο ηλιος γερνει πισω απο σφαγμενα συννεφαοι ανθρωποι σκυβουν το κεφαλι απ το βαρος μιας μερας που δεν τους χαριστηκε ...μια μαυροντυμενη γυναικα ποτιζει μια μοναχικη τριανταφυλλιαενα...

Για μέρες δεν μπορούσε να κλάψει, να γαμήσει, να σκεφτεί κάτι στην ευθεία και να το περπατήσει. Στην εθνική οδό κανένα αυτοκίνητο δεν περνούσε αριστερά της....

Σημειώσεις για την ελαφρότητα του χιονιού Οι αναπάντεχοι έρχονται ως εμάς χιονίζοντας. Το προηγούμενο βράδυ μάς ξεκουφαίνουν καθώς πέφτουν αθόρυβα στην αυλή. Απ’ όπου να τους πιάσεις, δεν λερώνονται. Σφυρίζουν τη...

ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ Τις νύχτες δεν κυκλοφορώ στο σπίτι Κουκουλώνομαι και κάνω πως κοιμάμαι Δεν πάω καν στην τουαλέτα – Έχω μια πάπια κάτω απ’ το κρεβάτι – Μετά τις δώδεκα κυκλοφορούν φαντάσματα Στο χολ κυρίως, μα συχνάζουν...

                    Πόσοι ασήμαντοι συγγραφείς έζησαν μέσα στην αυταπάτη. Μεταξύ μας δεν είχαν καθόλου ταλέντο. Έγραφαν συνέχεια βιβλία που κανείς δεν τα...

Idle Η νούμερο ένα αγαπημένη μου συνήθεια είναι να κοιτάζω φωτογραφίες ανθρώπων. Ντυμένοι  στιλάτα/προκλητικά/χρωματιστά κώμη λαμπερή/καλοχτενισμένη/επιμελώς ατημέλητη -όψη ταιριαστή στην ψυχή; (εναγώνια αναρωτιέμαι). Ανυπόφορη η σκέψη πως το μυστικό της ευτυχίας έχει προ πολλού...

Πρίν κάποια χρόνια, είχα γράψει σε μια ιδιωτική ψυχιατρική κλινική, (όχι για να σοκάρω, αλλά για να περάσω πιο ευχάριστα την απραξία με κάνενα hipnocedon) και αυτό...

Το να είσαι εδώ πολύ είναι Οι μούσες σού υφάνανε με τα πυκνά μαλλιά τουςένα δίχτυ να το απλώσεις στο χρυσό φώςστη μουσική του τη...

Πεπρωμένο. Νωρίς το πρωί θα βρω τα χέρια και τα πόδια μου, το δρόμο της επιστροφής, τη μάνα σε απόγνωση να κρατάει την τύχη μου  σε μια ξύλινη κορνίζα δίπλα μια χούφτα...