Σήματα Καπνού

ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ λίγο πριν το μάθημα ξεκινήσει οι ηλιαχτίδες της άνοιξης με δροσίζουν απ’ το κλειστό παράθυρο το τσιγάρο λιώνει σήμερα δεν βρέχει και ούτε κάτι σπουδαίο θα  συμβεί -ποτέ δεν συνέβη-  οι φίλοι μου...

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ  Σε κάθε γιο που γένναγε χάριζε κι από ‘να ασημένιο μήλο. Του το κρεμούσε με λεπτή κλωστή απ’ το λαιμό. Κι έπειτα εξηγούσε:      Νά η φωνή...

To σώμα μου μέσα στα μάτια  σου ανάβει πράσινα μικρά στιλέτα  Αγαπάς τα μαλλιά και τις γάμπες μου  την καρδιά και το στόμα μου  Όμως εγώ δε θέλω πια να μ’ αγαπάς...

Τ’ αμάξια Μη βλέπετε τις νεκροφόρες τ’ αμάξια μας προτιμούν με την ψυχή μας σε σκοτεινές γωνιές μ’ ένα κορίτσι μ’ ένα αγόρι μόνους μας αναζητάνε εκείνη τη θλίψη...

εκδόσεις Μετρονόμος Η ΣΚΑΚΙΕΡΑ Ώ πλην γυναικός τα δ’ άλλα Νικηφόρος* Βουβός μετρώ αντίστροφα σιωπές, στιγμές, εικόνες ξορκίζω τους χειμώνες με ώρες, με λεπτά κι εσύ κοιτάζεις γύρω σου τα σπίτια στον...

εκδόσεις τεχνοδρόμιον … Ήτανε κάποτε μια κοπέλα που φύτευε δειλινόδεντρα κι ύστερα κάθουνταν κάτω απ᾽τον ίσκιο τους και τα δέλτα δεν ήτανε πια δέλτα ήτανε κι αυτά δειλινόδεντρα κι...

                    εκδόσεις www.vakxikon.gr                Γάγγραινα   Είμαστε δεμένοι, σάρκα με σάρκα, πετσί με πετσί. Νεκρό...

εκδόσεις Μελάνι ΜΕΓΑΛΗ ΟΘΟΝΗ αύριο δεν είναι ποτέ μια άλλη μέρα αύριο είναι πάντα χτες οι φίλοι έχουν όλοι φύγει μια ορχήστρα αόρατη παίζει σε σάλα αδειανή το βαλς μιας ζωής...

εκδόσεις Οδός Πανός ΤΡΟΧΟΣ Τροχός  κόκκινος   με  λουλούδια Εν μία  νυκτί  αποξηραμένα. Η  ακτίνα  του  όλο  και  μεγαλώνει Τα  ονόματα Καταγεγραμμένα  με  καρφιά Όλο  και  πληθαίνουν. Τροχός  κόκκινος Που  τον  γυρίζει  ο  δανειστής  έκπτωτος άγγελος Χόρτο  απογεγραμμένο  ο  οφειλέτης Έχει  πατρίδα  και  δεν   έχει. Ο  Μοντιλιάνι  όσο  ζωγραφίζει   παραλύει Η  Αχμάτοβα  όσο  καταγράφει τυφλώνεται. Ο  Παπαδιαμάντης  όσο  ψάλλει Αναλύεται  σε  δάκρυα. Ο  Μικρόσωμος  τρελός  περιπλανάται εδώ  και   εκεί Ιερουργεί  και πετάει Πετάει  πάνω από  την  κόκκινη  αρένα Περνάει  σαν  φωτιά  το  γαλάζιο παράθυρο Έχει  πατρίδα  και  δεν  έχει. ΚΑΜΜΕΝΑ Το  σώμα  μου  είναι  ένα  πληγωμένο πουλί  πάνω  από  άνθη. Ένα  πουλί που δεν θα πετάξει ποτέ Στον παράδεισο. Η πλάτη  του  πουλιού είναι  σπασμένη πονάει  στην αλλαγή των καιρών η  όραση του σιγά σιγά  σβήνει, αλλοιώνεται Κοιτάζοντας  τα...

 Αλκιβιάδης Καλλιγεράκης, Μεθυσμένη Γη, εκδ. Φαρφουλας 2015 ΔΙΧΩΣ ΣΑΡΚΑ Με του κεριού το φως αυνανίζεται το έρεβος Ένα σπιρτόκουτο με το καυτό του σπέρμα πιτσίλισε τα άστρα που θηλάζουν απ' τους...