Σήματα Καπνού

Ανδρέας Κεντζός, σαραντατέσσερα, Σαιξπηρικόν 2014   Ανδρέας Κεντζός Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ Ξυρίστηκε καλά και είδε τον εαυτό του Κάποτε θαύμαζαν όλοι τα δόντια του Θα έρθει μια μέρα που θα πέσουν (έλεγε) θα δείτε Δεν...

Λιάνα Πέτσα,  Δύο ποιήματα από την ποιητική συλλογή "Έρως αεί ανοικίζων" εκδ.Πανδώρα, 2004    Λόγος ιλαρός Σαν έφτασα στη χώρα των Κενταύρων    ο Χείρων με είδε και άνοιξε στα...

Σεισάχθεια στον ήλιο Μπορούσες να διακρίνεις τις ώρες 1520 ακριβώς από την πλημμυρίδα του φωτός τα άνθη είχαν λυγίσει τη μέση τους η γη δεν ήταν παρά μόνο κοντά κι εκείνη βρισκόταν ήδη τόσο μακριά που θα...

~ανταύγεια έξοδος~ Παράπονο αντιμάμαλο άχαρη ώρα που γεννιέται εντύπωση ξινή του πειρασμού - ρίζα φλεγμαίνουσα υπάρχει μια ομιλία συνώνυμη του αλατιού. Πανούργα σύνοψη σ' ένα ποτήρι από κρύσταλλο και κίτρινες ρωγμές.  Ψοφάνε ήλιοι εκεί μέσα.  Στις...

ΜΌΛΙΣ ΚΡΕΜΆΣΤΗΚΑΝ ΤΑ ΚΆΔΡΑ Μόλις κρέμασα τα κάδρα όλα Όνειρο για χρόνια πολλά και κάθε πρόσωπο, όμορφο πρόσωπο πήρε τη θέση του στο τοίχο σιχάθηκα κι ήθελα να τα...

                           ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ Παραδόξως σκέφτομαι πως έγινα πουλί Κι άρχισα να περπατάω στον ουρανό. Στο δρόμο μου...

Χόρεψε μαζί μου Εκείνο το κορίτσι γνωρίζει Όσα εγώ δεν πρόλαβα Να πω Εκείνο το κορίτσι Φωτογραφία της θάλασσας Εκείνο το κορίτσι Απ’ τα μαλλιά της Τα καλοκαίρια πέθαινα  * Ακούστε Είναι τέτοια...

αντιηρωικό στο Διδυμότειχο-η ομίχλη έχει απλωθεί-σώζουν τα ποιήματα;-δε σώζουν!-τρυπώνεις-σ’ ένα μπαρ-το σκαμπό-σε βυθίζει-σε βυθίζει-σε βυθίζει-σώζουν τα όνειρα;-χμμ-κάποτε-είχες πολλά-«συνέχισε να γράφεις!»-αλλά-πάντοτε-απέφευγες-τους ποιητές-λοιπόν-φιλαράκο-ξέρω-είχες μήνες-να γράψεις-μα ακούστε-όταν οι νύχτες είναι-τόσο νεκρές-σαν κι αυτή-δεν...

  εκδόσεις ποιείν Θάλασσα   Αυτή σου η στατικότητα. Άγνωστη κι αβέβαιη, σαν υπόσχεση, δεν πας ταξίδια, δεν κουνάς,                                 δεν τρέμεις, δεν πάλλεσαι. Αναρωτιέμαι, ζεις; Πάντα εκεί. Απαράλλαχτα ίδιος                       να...

εκδόσεις Μελάνι. Φορούσες κεφάλι αλόγου Κι ήμουν νεκρή Επιπλέοντας Σε μια μεγάλη θάλασσα Τόσο μεγάλη Σαν να την έβλεπες πρώτη φορά Ένα εκτυφλωτικό φως Σου έπαιρνε τη ζωή Και μια κιθάρα Άγγιζε τα δάχτυλά σου Τόσο όμορφα Ήθελα να σου χαιδέυω τα αφτιά Και να τρέχουμε...