Τέσσερα ποιήματα της Georgia Douglas Johnson, 1880-1966 (Μτφ: Γεώργιος Νικ. Σχορετσανίτης)
Οι γερασμένοι νέγροι (Old black men)
Ονειρεύτηκαν όπως ονειρεύονται οι νέοι
Τη δόξα, την αγάπη και τη δύναμη.
Ήλπισαν όπως ελπίζουν οι νέοι
Εκείνη την ώρα της ζωής τους με τον άσπιλο ήλιο.
Είδαν όπως κι οι άλλοι
Τις φυσαλίδες τους να σκάνε στον αέρα,
Κι έμαθαν να υπομένουν τις συνέπειες.
Σαν να μην τους ένοιαζε.
Old black men
They have dreamed as young men
dream/Of glory, love and power
They have hoped as youth will hope
Of life’s sun-minted hour.
They have seen as others saw
Their bubbles burst in air
And they have learned to live it down.
As though they did not care.
Ενώ μεγάλο μέρος της συγγραφικής δουλειάς της Γεωργίας Ντάγκλας Τζόνσον(Georgia Douglas Johnson, 1880-1966) ξεπερνά τα όρια της φυλής, αρκετός χώρος του έργου της κυριαρχείται από τις επιδιώξεις και τα όνειρα των νέγρων, όπως τόσο παραστατικά απεικονίζεται στο παραπάνω ποίημά της.
***
Απόγνωση (Despair)
Οι κουρτίνες του λυκόφωτος είναι τραβηγμένες προς στη δύση
Και οι εσπερινοί γοητεία στον αέρα,
Ενώ εγώ, μέσα απ’ τον χωρίς φύλλα και γιρλάντες δρόμο μου
Μόλις σταματώ στις πύλες της απελπισίας.
Αντίο στις ελπίδες που ποτέ δεν εκπληρώθηκαν,
Αντίο στα τρυφερά όνειρα που απέτυχαν,
Αντίο στο νεκρό μου που δεν γεννήθηκε,
Αντίο στο πλοίο της αγάπης που ποτέ δεν απέπλευσε.
Despair
The curtains of twilight are drawn in the west
And vespers are sweet on the air
While I, through my leafless, ungarlanded way
But pause at the gates of despair.
Good-bye to the hopes that were never fulfilled
Good-bye to the fond dreams that failed
Good-bye to my dead that has never been born
Good-bye to love’s ship that ne’er sailed.
***
Η καρδιά μιας γυναίκας (The heart of a woman)
Η καρδιά μιας γυναίκας βαδίζει εμπρός με την αυγή,
Σαν μοναχικό πουλί, φτερουγίζει απαλά, τόσο ανήσυχα,
Μακριά απ’ τους πυργίσκους και τις κοιλάδες της ζωής περιπλανιέται
Στον απόηχο εκείνου του αντίλαλου που η καρδιά καλεί στο σπίτι.
Η καρδιά μιας γυναίκας υποχωρεί με τη νύχτα,
Και μπαίνει σε κάποιο ξένο κλουβί στο χάλι του,
Και προσπαθεί να ξεχάσει ότι ονειρεύτηκε απ’ τα αστέρια
Ενώ σπάζει, διαλύεται, θραύεται στον τοίχο του καταφύγιου
The heart of a woman
The heart of a woman goes forth with the dawn
As a lone bird, soft winging, so restlessly on
Afar o’er life’s turrets and vales does it roam
In the wake of those echoes the heart calls home.
The heart of a woman falls back with the night
And enters some alien cage in its plight
And tries to forget it has dreamed of the stars
While it breaks, breaks, breaks on the sheltering bars
***
Ο μικρός γιος (Littleson)
Ακόμα και η ακμή της θλίψης μου,
Ο άξονας της υπερηφάνειας μου,
Η παρηγοριά μου και η ελπίδα μου
Καθυστέρησαν, αλλά δεν απαρνήθηκαν.
Η ουσία από το κάθε μου όνειρο,
Ο γρίφος από το χάλι μου,
Ακόμα και ο μεστός κόσμος
Σε αναταραχή και ηδονή.
Little son
The very acme of my woe
The pivot of my pride
My consolation, and my hope
Deferred, but not denied.
The substance of my every dream
The riddle of my plight
The very world epitomized
In turmoil and delight.
Βιογραφικά
Γεννημένη στην Ατλάντα της Γεωργίας, η Georgia Douglas Johnson έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στην Ουάσιγκτον, αλλά έλαβε μέρος, με τον δικό της τρόπο φυσικά,σε αυτό που έλαβε σάρκα και οστά και έμεινε γνωστό ως Αναγέννηση του Χάρλεμ. Παρά το γεγονός ότι δημοσίευσε το έτος 1916, όταν ήταν δηλαδή τριάντα έξι ετών, η πορεία της υπήρξε εντυπωσιακή. Διαβάζοντας την βιογραφία της, παρατηρούμε τις πολυποίκιλες δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι αφροαμερικανίδες γυναίκες συγγραφείς κατά το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα. Μας άφησε φεύγοντας τις ποιητικές συλλογές «The Heart of a Woman» (1918), «Bronze» (1922), «An Autumn Love Cycle» (1928), και«Share My World» (1962).
Ο Γεώργιος Σχορετσανίτης γεννήθηκε στα Τρίκαλα της Θεσσαλίας τον Μάιο 1953. Τον Ιούνιο του 1970, τελείωσε το Β’ Εξατάξιο Γυμνάσιο Αρρένων Τρικάλων. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών μετά από επιτυχείς εισαγωγικές εξετάσεις, από την οποία αποφοίτησε τον Ιούνιο του 1976. Ειδικεύτηκε στη Χειρουργική στο Αρεταίειο Νοσοκομείο της Αθήνας. Τον Νοέμβριο του 1986, κατόπιν εξετάσεων του χορηγήθηκε ο τίτλος της ειδικότητας της Γενικής Χειρουργικής, ενώ το 1989 η Ιατρική Σχολή Αθηνών τον ανακήρυξε Διδάκτορα με βαθμό “Άριστα”. Έχει εργασθεί σε διάφορα νοσοκομεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έχει δημοσιεύσει αρκετές επιστημονικές εργασίες σε διάφορα περιοδικά. Τα τελευταία χρόνια εργάστηκε ως Διευθυντής Χειρουργικής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου. Παράλληλα ασχολείται με την ιστορία της ιατρικής, τον πολιτισμό και τη λαογραφία άλλων λαών, ενώ παράλληλα ταξιδεύει αρκετά σε διάφορα μέρη του κόσμου. Το συγγραφικό του έργο εστιάζεται σε πέντε, κυρίως, ενδιαφέροντα. Την ιστορία της ιατρικής,την ταξιδιωτική λογοτεχνία, την αφροαμερικανική ιστορία και πολιτισμό, την αρθρογραφία και την βιβλιοκριτική. Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί σε πολλές εφημερίδες και έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά.
